ตอน 1
ฉันก็เคยเชื่อในความรัก
บทที่ 1 เซนต์ชื่อ หย่า
“เจ็บ เบาๆหน่อย……” ชะเอมจับผ้าปูที่นอนไว้อย่างแน่น สีหน้าเธอเจ็บจนซีดขาว
แต่การกระทำของคนที่อยู่ข้างบน ไม่มีความเบาและอ่อนโยนเลยสักนิด กลับรุนแรงมากยิ่งขึ้น
ชะเอมเจ็บจนสั่นไปทั้งตัว แล้วร้องไห้ขึ้นมา
“ธาวิน นี่คือครั้งแรกของฉัน นายเบาๆหน่อย ได้ไหม?” เธอเจ็บจนน้ำตาไหล เปียกเต็มขนตา ภายใต้แสงไฟอ่อนๆ แววตาที่สว่างไสวนั้น พิเศษกว่าใครๆ
ธาวินค่อยๆขมวดคิ้ว แล้วหยิบหมอนข้างๆขึ้นมา จากนั้นก็ทับลงบนหน้าของชะเอมอย่างไม่เกรงใจ
การกระทำของเขา กลายเป็นการกระทำที่ดุร้ายและเร่งรีบ
ชะเอมก็เจ็บปวดมากขึ้น เจ็บจนเธอสลบไป
ไม่ง่ายเลย ในที่สุดก็ผ่านไปครั้งหนึ่ง ธาวินลุกขึ้นแล้วลงจากเตียงไปชำระล้างตัว
ชะเอมนอนอยู่บนเตียง แล้วค่อยๆหายใจ จากนั้นก็รีบลงจากเตียง อยากจะไปต้มซุปให้ธาวิน
ครั้งนี้ที่เขากลับมา เหมือนกำลังเบลอๆ คงจะยังไม่ได้กินข้าวเย็น……
เธอทนกับความเจ็บปวดที่ขา แล้วก็ทำซุปเสร็จ จากนั้นก็นำขึ้นมาขณะที่ยังร้อน ธาวินก็อาบน้ำเสร็จพอดี
“ธาวิน ฉันทำซุปมา นายดื่มหน่อยสิ……” เธอยื่นถ้วยไป แต่กลับถูกธาวินปัดออกอย่างน่ารำคาญ
ซุปที่ร้อนๆก็ถูกสาดลงบนข้อมือและเท้าของเธอพอดี ทันใดนั้นผิวของเธอก็แดงไปหมด
“อยู่ห่างๆกับฉันหน่อย ชะเอม!” เขาจัดแขนเสื้อให้เรียบร้อย แล้วชี้ไปทางใบหย่าที่อยู่บนเตียง จากนั้นก็ทิ้งคำพูดสองคำไว้ว่า “เซนต์ชื่อ”
ชะเอมนิ่งไปเลย “นายหมายความว่าอะไร?”
ธาวินจ้องเธอด้วยความรังเกียจ “เธอให้ฉันขึ้นตัวเธอ ฉันก็อดทนกับความรังเกียจขึ้นไปแล้ว ตอนนี้เธอควรจะตอบแทนฉันแล้ว เซนต์ชื่อที่ใบหย่า แชมเปญท้องแล้ว อีกอย่าง แชมเปญต่างหากที่เป็นคนที่ฉันอยากแต่งงานด้วย!”
ดวงตาของชะเอมแดงไปหมด “ธาวิน นายบ้าไปแล้ว แชมเปญไม่เพียงแต่เป็นพี่สาวฉัน ยังเป็นพี่สะใภ้นายอีก! นายทำแบบนี้ ไม่กลัว่าคนอื่นจะเอาไปพูดลับหลังหรอ?”
ธาวินมองจ้องเธอ “แล้วไงล่ะ? ฉันรักแชมเปญ ขอแค่สามารถได้อยู่กับเธอ ฉันก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ชะเอม ฉันได้ทำตามหน้าที่แล้ว รีบเซนต์ชือให้ฉัน ไม่งั้นอย่าพูดว่าฉันไม่เกรงใจนะ!”
ชะเอมส่ายหัว แล้วรีบจับเขาไว้ เพื่อความรัก เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรีแล้วร้องขอ “ธาวิน นายอย่าเป็นแบบนี้สิ……ลูกฉันสามารถคลอดให้นายได้ นายไม่สามารถไปอยู่กับแชมเปญ เธอเป็นถึงพี่สะใภ้นายเลยนะ!”
“หุบปาก!” ธาวินบีบไปที่คอของชะเอมอย่างแรง แล้วกดเธอลงไปบนเตียง แววตามีความโหดร้ายและความรุนแรง “ชะเอม เธออย่ามาทำเสแสร้งแสดงละครแล้ว ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะเธอ พี่ฉันก็ไม่มีทางเกิดอุบัติเหตุ! ผู้หญิงที่ร้ายกาจแบบเธอ ทำไมถึงไม่ไปตาย?”
หลังจากเขาพูดจบ ก็บีบแน่นขึ้น เหมือนจะบีบคอชะเอมให้ตายแบบเป็นๆ
จึงทำให้ภาพข้างหน้าเธอมืดไปหมด ใบหน้าก็แดงกระหน่ำ สีหน้าก็แย่มาก เธอพยายามต่อต้านแต่กลัวว่าจะตีโดนมือของธาวิน
เมื่อกี้ยังสนิทสนมกันอยู่บนเตียง แค่พริบตาเดียว ก็บีบคอของชะเอม จะบีบให้เธอตาย……
หวาดเสียวขนาดไหนเนี่ย
“ใบหย่า รีบเซนต์ชื่อ!” ในที่สุดธาวินก็ปล่อยมือออก แล้วจับผมของเธอไว้ จากนั้นก็ลากเธอไปทางใบหย่า แล้วเร่งเธออย่างน่ารำคาญว่า “เร็วๆหน่อย!”
ใบหน้าของชะเอมเต็มไปด้วยน้ำตา แต่ก็ยังไม่ยอม “ไม่……”
“เธอจะรนหาที่ตายจริงๆใช่ไหม?” ธาวินบีบหลังคอของเธอ เหมือนจะหักคอของเธอทิ้งเลย “ชะเอม ฉันบอกให้เธอเซนต์ชื่อ!”
ปากกาถูกยัดลงมือ ธาวินจับมือเธอไว้ แล้วบังคับให้เธอเซนต์ชื่อ
“ชะเอม ได้ยินไหม เซนต์ชื่อ!”
ชะเอมเจ็บปวดจนร้องได้ แล้วพูดว่า “ธาวิน ฉันก็รักนายนิ ขอร้องนะ ไม่ต้องหย่า ให้โอกาสฉันอีกครั้ง ให้ฉัน…..”
“ชะเอม ถ้าเธอยังไม่เซนต์ชื่ออีก ฉันจะโยนเธอลงหน้าต่างตอนนี้เลย! ได้ยินไหม รีบเซนต์ชื่อซะ!” ทุกๆคำพูดของธาวินเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม ท่าทีที่จะฆ่าคนนั้น ไม่มีความล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย
ชะเอมปิดตาลงด้วยความหมดหวัง แต่ท้ายที่สุดแล้วธาวินก็จับมือเธอไว้ แล้วเซนต์ชื่อลงใบหย่า
พอชื่อเซนต์เสร็จ ธาวินก็รีบปล่อยเธอออก จับเอกสารขึ้นมา แล้วออกไปแบบไม่หันมาอีกเลย
ตอน 2
บทที่ 2 ให้เธอหายไปตลอดกาล
ชะเอมตัวคนเดียว และยังคงอยู่ในท่านั้น นอนอยู่บนเตียง จับผ้าปูที่นอนไว้อย่างแน่น แล้วตะโกนร้องไห้ออกมา
แต่งงานกันสองปี สองปีนี้ เธอได้รับคำดูถูกและความลำบากขนาดไหน แล้วยังให้ความจริงใจกับธาวินขนาดไหน แต่ว่าเขาล่ะ……ไม่เคยมองเธอดีๆเลย
ตอนนี้ ยังใช้วิธีที่อนาถแบบนี้มาหย่ากับเธอ
ธาวินร้ายกับเธอมากจริงๆ
จู่ๆประตูข้างหลังถูกผลักออก แต่ธาวินกลับไปปิด
น้ำตาทั่วตาของชะเอมยังไม่ทันเก็บ ก็หันไปอย่างน่าสงสาร แล้วมองไปทางคนรูปร่างใหญ่โตที่หน้าประตู
“อย่าลืมกินยา” ธาวินมองด้วยสายตาที่รังเกียจ “อย่าให้มีลูกออกมานะ เธอไม่เหมาะที่จะคลอดลูกฉัน ถ้าหลังจากนี้ เธอแอบท้องลับหลังฉัน งั้นฉันก็จะขุดท้องของเธอออกมาให้หมด!”
เขาเหลือเพียงคำขู่ที่เย็นชาไว้ แล้วหันหลังจากไป
ชะเอมจับหน้าของตัวเองไว้ แล้วล้มลงบนเตียง
มีวินาทีหนึ่ง ที่จิตใต้สำนึกเธอจะคิดว่า ธาวินจะกลับมา……ปลอบเธอ
น่าตลกจริงๆ……
หลังจากที่ธาวินจากไป ก็ไม่ได้ปรากฏตัวหนึ่งเดือนเต็มๆ
เซนต์ชื่อที่ใบหย่าเรียบร้อยแล้ว เธอกับธาวินก็ไม่มีความสัมพันธ์แบบชีวิตคู่แล้ว งั้นวิลล่าที่เธออยู่มาสองปี ก็ควรจะคืนแล้ว
ชะเอมมองดูวิลล่า คิดแล้วคิดอีก แต่ก็ยังไม่สามารถทนกับความตกต่ำในหัวใจได้ เธอตัดสินใจจะส่งกุญแจไป
และไปเจอกับธาวินอีกครั้ง
ในตอนที่ถึงห้องทำงาน ธวานไม่อยู่ในห้อง คนที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน คือแชมเปญ
พอเห็นผู้หญิงคนนั้น ชะเอมก็จะหันหลังแล้วจากไป
“หยุดก่อน” แชมเปญเปิดปากพูด “น้องสาวของฉัน พอเห็นพี่สาวแล้ว ไม่คิดจะทักทายหน่อยหรอ?”
ชะเอมเข้าใจในความเจ้าเล่ห์ของแชมเปญ ถ้าอยู่ลำพังกับเธอ ต้องมีเรื่องขึ้นแน่ๆ ชะเอมไม่อยากสนใจเธอ ก็เลยเดินไปทางข้างหน้าต่อ
“ฉันกับธาวิน จะแต่งงานกันเดือนหน้าแล้วนะ”
คำพูดประโยคหนึ่งของแชมเปญ กลับเดาจุดอ่อนของชะเอมถูก เธอหยุเดิน แล้วแชมเปญก็ค่อยๆเดินใกล้เข้ามาทีละก้าวๆ แล้วทำท่าทีได้ใจ “เขาบอกว่าจะจัดงานที่ใหญ่โตที่สุดให้ฉัน ลองคิดกลับไป ตอนนั้นที่เขาแต่งงานกับเธอเหมือนแค่ไปจดทะเบียนสมรสใช่ไหม?”
ชะเอมสูดหายใจลึก แล้วกัดฟันตอบกลับว่า “ยินดีกับงานแต่งพวกเธอด้วย ผู้ชายเลวกับผู้หญิงเลว เหมาะสมกันมากๆ”
แชมเปญขมวดคิ้ว แล้วในไม่ใช่ก็หัวเราะขึ้นมา จากนั้นก็เดินมาที่ข้างหน้าของชะเอม แล้วพูดด้วยเสียงต่ำ แต่ใช้เพียงเสียงที่พวกเขาได้ยินกันแค่สองคน “น้องสาว เธอรู้ไหมว่า ลูกในท้องของฉัน ไม่ใช่ลูกของธาวิน เพื่อที่ฉันจะบังคับให้เขาหย่ากับเธอ ฉันไปนอนมั่วๆกับผู้ชายอื่น แล้วยืมใช้โอกาสนี้”
หลังจากพูดจบ เสียงหัวเราะของเธอก็ได้ใจมาก “แต่ว่า พอธาวินได้ข่าวว่าฉันท้อง ก็พูดว่าจะใช้ทุกวิถีทาง ทิ้งผู้หญิงเลวๆอย่างเธอ”
ชะเอมกำหมัดที่มืออย่างแน่น แล้วพูดอย่างโมโหว่า “แชมเปญ ทำไมเธอถึงหน้าด้านแบบนี้!”
เมื่อกี้แชมเปญยังทำสีหน้าที่โหดร้ายอยู่ แต่ทันใดนั้นกลับกลายเป็นสีหน้าที่อ่อนแอ ดวงตาก็แดงไปหมด แล้วเหมือนจะร้องไห้ “ชะเอม ฉันรู้ว่าฉันทำผิดกับเธอ เพราะงั้นฉันจะไม่โทษที่เธอด่าฉัน แต่เธอทำแบบนี้กับลูกที่ยังไม่เกิดของฉันได้ไง?”
“ชะเอม!” วินาทีต่อมา ข้างหลังก็มีเสียงที่โมโหดังขึ้น “เธอกำลังจะทำอะไรอีก รีบใสหัวออกไปซะ!”
ธาวินเดินขึ้นมาไม่กี่ก้าว แล้วจับแขนของชะเอม จากนั้นก็ผลักเธออกไป
ชะเอมไปชนใส่กำแพง แล้วเจ็บปวดที่แขนมาก เธออดทนแล้วพูดว่า “ธาวิน ถ้านายยังมีสมองอยู่ ก็ลองตรวจแชมเปญดีๆ คนที่หลอกนายมาตลอดคือเธอ……”
“หุบปาก” แววตาของธาวินเย็นชามาก เขาจ้องเธอไว้ “ชะเอม เธอรีบใสหัวออกไป! รีบออกไปจากเมืองนี้ อย่าให้ฉันเห็นหน้าเธออีก ไม่งั้นก็อย่าโทษว่าฉันจิตใจอำมหิตล่ะ”
ใจของชะเอมหวิวไปเลย นี่เขากำลังหมายความว่า จะทำให้เธอตายหรอ?
เลือดก็ยังคงไหลอยู่ ตอนนั้นชะเอมวู่วามมาก จึงตะโกนไปว่า “ธาวิน นายโง่หรอ ลูกในท้องของแชมเปญไม่ใช่ลูกของนาย! เขาต่างหากที่เป็นผู้หญิงเลว!”
ธาวินหรี่ตา แล้วเดินขึ้นมาหนึ่งก้าว จากนั้นก็จับหน้าที่ซีดขาวของชะเอมไว้
“ชะเอม เธอพูดอะไร?”
ตอน 3
บทที่ 3 จากวันนี้ไป ตัดความสัมพันธ์กันอย่างเด็ดขาด
ธาวินใช้แรงที่มากที่สุด จับในส่วนที่ชะเอมเจ็บ เธอพูดอะไรไม่ออกเลย
“เธอกล้าด่าว่าแชมเปญเป็นผู้หญิงเลวหรอ!” เขาจ้องเธออย่างโหดร้าย ในตามีความดุร้ายทีถูกปกปิดไว้ “เธอเชื่อไหมว่าฉันจะเรียกคนมาฉีกปากที่พูดแต่คำโกหกของเธอ?”
ชะเอมลืมตาโต ดวงตาทั้งสองเธอแดงไปหมด น้ำตาก็ไหลลงมาไม่หยุด
เขาไม่เชื่อเธอเลย เขาสนใจแต่เพียง จะปกป้องแชมเปญคนเดียว
แต่ชะเอม ในสายตาเขา กลับเป็นขยะที่ตกต่ำ ไม่มีค่าพอที่จะเชื่อใจ
เป็นเพราะเธอโง่เกินไป
ชะเอมใช้แรงปิดตา แล้วน้ำตาก็ไหลงลงมา เธอพยายามใช้แรงทั้งหมด แล้วผลักธาวินออก นี่เป็นครั้งแรกเลย
“ธาวิน นายจะเชื่อหรือว่าเชื่อก็แล้วแต่! ในเมื่อ พวกเราก็……หย่ากันแล้ว จากนี้ไป การอยู่หรือการตายของนาย ฉันจะไม่เป็นห่วงอีกแล้ว” น้ำเสียงของเธอออกแหบๆ ขนตาก็สั่นอยู่ตลอดเวลา “นายชอบเจ้าชู้ ชอบกินต่อ งั้นนายก็ไปเป็นเถอะ ถูกคนอื่นหลอก ถูกคนอื่นหักหลัง เป็นสิ่งที่นายสมควรได้รับ!”
ธาวินขมวดคิ้ว บนตัวของเธอมีความรู้สึกอันตรายที่ถูกกดทับอยู่
“ชะเอม เธอกล้ามากนะ ที่พูดแบบนี้กับฉัน” หลังจากพูดจบ เขาก็เดินเข้าใกล้อีก
ชะเอมเงยหน้าขึ้นและโชว์คอของเธอให้ธาวินดู
“ทำไม นายจะบีบคอฉันอีกหรอ? มาสิ ธาวิน ฉันให้ชีวิตนี้กับนาย!” สีหน้าของเธอมีแต่ความเด็ดขาด แต่ใต้ตาก็ยังมีน้ำตาไหลออกมาแบบควบคุมไม่ได้ “ใครให้ฉันโง่ล่ะ ที่ตกหลุมรักนาย ถ้าสามารถเริ่มใหม่ได้ ถึงแม้ฉันจะรักหมาตัวหนึ่ง ก็ไม่ทีทางมีความรู้สึกกับนาย”
ธาวินนิ่งไปสามวิเต็มๆ นี่เป็นครั้งแรก ที่เขาเห็นเธอโต้เถียงแบบนี้
เมื่อก่อน เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กอ่อนแอ แต่ว่าท่าทีเธอในตอนนี้ ทำให้เขาพูดอะไรไม่ออก และไม่รู้ว่าจะตอบกลับยังไง
“ชะเอม เธอคิดว่าฉันจะไม่กล้าเก็บเธอจริงๆหรอ?”
ชะเอมหลบสายตาออก กำหมัดแน่นแล้วพูดว่า “ธาวิน พวกเราหย่ากันแล้ว จากวันนี้ไป นาย ฉัน ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก นายจะเก็บฉันยังไงอีก?”
หลังจากพูดจบ เธอก็หยิบกุญแจออกมาจากกระเปา แล้วโยนไปใต้เท้าของธาวิน จากนั้นก็พูดอย่างเย็นชาว่า “กุญแจคืนให้นาย จากนี้ไป พวกเราเดินทางใครทางมัน อย่าได้พบเจอกันอีก!”
เธอหันหลัง แล้วเดินออกไป
เธอเดินอย่างเร่งรีบ จนกระทั่งออกจากตึกของบริษัท เธอถึงกล้าให้น้ำตาไหลลงมา
มือก็สั่นไม่หยุด เธอพิงไว้ที่กำแพง แล้วใช้มือปิดปากไว้
ฟ้าดินรู้ คำพูดพวกนั้นที่เธอพูด ใช้แรงไปเยอะแต่ไหน
ธาวิน เป็นคนที่เธอใช้ช่วงเวลาทั้งหมดในวัยรุ่น ไปรักผู้ชายคนๆหนึ่งสุดหัวใจ……อย่าได้พบเจอกันอีก ก็แค่คำพูดที่โมโห
ถ้าการกระทำที่ธาวินทำต่อเธอ ดีกว่านี้นิดหน่อย เธอก็จะยอมทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมด แล้วอยู่ข้างๆเขา
ถึงแม้ว่าจะเจ็บปวด แต่โอกาสแบบนี้ ธาวินก็จะให้เธอ
น่าตลกมากจริงๆ……
อีกทางหนึ่ง ณ ห้องทำงาน
ธาวินมองดูชะเอมจากที่ไกลๆ สีหน้าแย่จนน่ากลัว
“ธาวิน นายอย่าโกรธนะ……” แชมเปญกอดแขนของเธอไว้ แล้วค่อยๆปลอบใจ “พวกเธอหย่ากันแล้ว ไม่มีความเกี่ยวข้องกันแล้ว เป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว……”
“ใครบอกว่าเราหย่ากันแล้ว?” ธาวินพูดด้วยเสียงที่เย็นชา แววตาของเขาแหลมคมมาก “ชะเอม ฉันไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆแบบนี้หรอก!”
ผู้หญิงคนนั้น กลับกล้ามาทำแบบนี้ต่อหน้าเขา!
เขาจะต้องสั่งสอนเธอดีๆ ให้เธอรู้สึกผิด ให้เธอรู้ว่า คนเลวๆแบบเธอ ก็เหมาะที่จะมาคุกเข่าที่ข้างเท้าเขา ขอร้องให้เขาให้อภัย!
“เวาลาก็เริ่มเย็นแล้ว เธอกลับไปพักผ่อนเถอะ ฉันยังมีธุระต่อ” หลังจากพูดจบ ธาวินก็ออกจากตัวของแชมเปญ แล้วเข้าไปในห้องทำงาน
แชมเปญอยากเข้าไปด้วย แต่ธาวินกลับปิดประตู แล้วปล่อยให้เธออยู่ข้างนอก!
เรื่องแบบนี้ เมื่อก่อนไม่เคยเกิดขึ้นเลย!
เป็นเพราะชะเอมหรอ?
สีหน้าของแชมเปญเริ่มไม่ดี ในแววตามีท่าทีที่อยากจะฆ่าคนอยู่
แต่ในห้องทำงาน ธาวินกลับหยิบใบหย่าจากลิ้นชักออกมา แล้วมองดู
หลังจากนั้น เขาก็นำใบหย่าเข้าไปในเครื่องตัดกระดาษ
ชะเอม ต่อจากนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่!