บทที่ 92 การโกหกไม่ต้องเสียเงิน

หลินจือเซี่ยชำเลืองมองเจ้าอย่างไม่ใส่ใจ

"ใครใช้ให้เจ้าปกติเสียงดังจ้อกแจ้ก ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าเจ้าพึ่งพาได้หรือเปล่า?"

จ้าวเสี่ยวหลานกลั้นความอยากขว้างคีมคีบไฟทิ้ง "เจ้าต่างหากที่จ้อกแจ้ก ทั้งครอบครัวเจ้านั่นแหละจ้อกแจ้ก!"

จือเซี่ยหัวเราะฮ่าๆ

"ได้ เจ้าจ้อกแจ้ก เจ้

บทที่ 93 ดูไม่น่าจะมีเรื่องดี

หลินชุนซิ่งดีใจ

"ค่ะ หนูจะไปเดี๋ยวนี้"

ไม่ว่าพี่สะใภ้ใหญ่จะเป็นอย่างไร พี่ใหญ่ต้องดูแลพวกเขาแน่

เขาเป็นลูกชายแท้ๆ ของแม่นะ

ตอนนี้ร้านขนมของพวกเขาขายได้วันละร้อยกว่าเหรียญ หักต้นทุนแล้วอาจได้กำไรไม่ถึงสามสิบเหรียญต่อวัน หลังจากแผงของพี่สะใภ้ใหญ่ไม่ขายขนมแล้ว พวกเขาก็เ

บทที่ 94 พิจารณาการแบ่งทรัพย์สินใหม่

เฉิงซื่อเห็นเขามา จึงกระแอมไอ

"จี้หมิง แม้สายใหญ่จะแยกออกไป แต่ตอนนั้นแม่ก็ไม่รู้จริงๆ ว่าลูกยังมีชีวิตอยู่ ถึงได้คิดจะรักษาครอบครัวของตัวเองไว้สุดกำลัง"

"สัญญาก็เซ็นตามที่จ้าวซื่อเรียกร้อง สุ่ยเซิงกับน้องสะใภ้มีลูกมาก เลี้ยงดูครอบครัวไม่ง่าย ซิ่งก็ใกล้ถึงวัยอ