บทที่ 78: ให้พี่ชายคนโตส่งอาหารมาให้หน่อย

หลินจือเซี่ยตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจว่าพ่อแม่จะหวานชื่นกันแค่ไหน เธอนึกขึ้นได้ถึงเรื่องหนึ่ง

ร้านขายอาหารของที่บ้านเปิดมาจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีชื่อร้านเลย ก่อนหน้านี้คิดว่าเป็นแค่แผงขายอาหารว่างธรรมดา ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย แต่ถึงจะเป็นแค่แผงขายอาหารที่เปิดอ

บทที่ 79 เถียงไม่ชนะก็ขุดเรื่องเก่า

หลินซี่เฟิ่งมองหลินจือเซี่ยอย่างรำคาญ "ของแพงขนาดนั้น ใครจะกล้ากิน? ขายไม่หมดก็ต้องเก็บไว้ขายวันพรุ่งนี้สิ"

ตอนนี้เธอยิ่งมองหลินจือเซี่ยยิ่งรู้สึกรำคาญ

ถ้ารู้อย่างนี้ ตอนที่ผลักเธอลงคูน้ำ น่าจะกดหัวให้กินน้ำอีกสักหน่อย จะได้สำลักตายไปเลย

ชาวบ้านนิยมความประหยัด

บทที่ 80 ขอไปด้วยได้ไหม

จ้าวอวี้เจินยิ้มมองพี่ชายทั้งสอง "ตอนบ่ายฉันทำเต้าหู้เยอะไปหน่อย ที่เหลือพี่ใหญ่พี่รองเอากลับไปด้วยนะคะ แช่น้ำสะอาดกินได้อีกวันสองวันไม่มีปัญหา"

ครั้งนี้จ้าวซงเฉวียนไม่ปฏิเสธ "ได้ งั้นพวกเราพี่น้องไม่เกรงใจละ จะได้ไม่ต้องให้เจ้าบ่นว่าพวกเราไม่รับของจากเจ้า"

จ้าวอวี้เจินหั