บทที่ 600 การรับเจ้าสาว

จ้าวอวี้เจินเข้าใจความหมายของหลินจือเซี่ย นางยื่นมือรับมา

"ได้ เดี๋ยวถ้าเจอก็จะบอกความตั้งใจของลูกให้นางฟัง"

พูดยังไม่ทันจบ หลินซื่อไห่ก็พาหลินผิงอันวิ่งเข้ามาในห้อง "แม่ พี่สาว ขบวนรับเจ้าสาวมาถึงหน้าประตูแล้ว!"

จ้าวอวี้เจินได้ยินแล้วรีบหยิบผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวจากถาด ร่วมก

บทที่ 601 ถึงฤกษ์มงคลแล้ว

หลังจากเซียวเหอพาหลินจือเซี่ยขึ้นเกี้ยวแล้ว เขาก็ขึ้นขี่ม้าตัวสูงของตน เนื่องจากสองจวนอยู่ติดกันมาก เขาจึงนำขบวนแห่เจ้าสาวเวียนรอบถนนสายหลักของเมืองเจียงหลิงหนึ่งรอบก่อนกลับจวน

ท่ามกลางเสียงประทัดและเสียงฆ้องกลอง เซียวเหอพาหลินจือเซี่ยลงจากเกี้ยว จูงปลายผ้าแดงอีกด้าน นำเ

บทที่ 602 ดื่มแค่นิดเดียว

เซียวเหอนำหลินจือเซี่ยมายืนหน้าแท่นบูชา

บนแท่นว่างเปล่า มีเพียงป้ายวิญญาณสองป้ายตั้งอย่างเป็นระเบียบ

ไผ่จวินก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว ยืนข้างทั้งสอง

"คำนับฟ้าดิน"

เซียวเหอนำหลินจือเซี่ยหันหลัง โค้งคำนับไปทางประตูห้องพิธี

"คำนับบรรพบุรุษ"

เซียวเหอนำหลินจือเซี่ยหันกลับ โค้งคำนับต