บทที่ 591 เจ้าหลงรักข้าแล้วใช่ไหม?

เสี่ยวเหอก็ได้ยินบทสนทนาของพวกเขาเมื่อครู่ เขาเป็นคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง ไม่สามารถอยู่กับหญิงสาวอย่างสงบเสงี่ยมได้ ปกติเมื่อสนิทสนมกันมากขึ้น นางก็จะบ่นว่าไม่ถูกต้องตามครรลอง ถ้าต้องรออีกสามปี เขาคงทนไม่ไหวแน่

"พ่อแม่ยายก็รู้ว่าผมอายุไม่น้อยแล้ว แน่นอนว่าผมหวังให้จัด

บทที่ 592 ดูท่าใจร้อนนัก

เมื่อได้ยินเสี่ยวเหอพูดถึงซุนซูเหยาแบบนั้น หลินจือเซี่ยก็รู้สึกขำ เสี่ยวเหอนี่ปากร้ายจริงๆ

"ข้ารู้แค่ว่าข้างๆ เจ้ามีเฉิงเฟิง เฉิงหย่ง และเฉิงว่าง แล้วเฉิงเสียวเป็นใคร?"

เสี่ยวเหอตอบ "เขาก็เหมือนเฉิงเฟิงและเฉิงหย่ง เป็นคนที่ข้าไว้ใจ แต่ก่อนกลับเมืองเจียงหลิง ข้าอนุญาตให้เ

บทที่ 593 ข้อบกพร่องเล็กน้อยไม่อาจบดบังความดีงาม

หลินจือเซี่ยสูดลมหายใจลึก

ชั่วขณะนั้นเจ้าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้มาเจอคนไร้ยางอายแบบนี้

เจ้าผลักมือที่รัดเอวออก แล้วขยับไปนั่งห่างจากเสี่ยวเหอ

จ้าวอวี้เจินเห็นการกระทำของทั้งคู่ จึงยิ้มแล้วเบี่ยงประเด็น "บ้านเรามีคนพอ แค่กังวลว่าเวลาสั้นเกินไป อาจจะม