บทที่ 557 งานเลี้ยงต้อนรับ (2)

เมื่อครู่ตอนที่เหลียวซื่อดึงจื่อเซี่ยไปมอบกำไล เจ้าหนูจ้าวอวี้เจินก็ได้พินิจพิจารณาชิวเหิงตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น ตัวจริงดูดีกว่าในภาพวาดเสียอีก บุคลิกดูสง่าผ่าเผย หน้าตาก็หล่อเหลา ดูดีทีเดียว

เหลียวซื่อมองไปทางจื่อเซี่ยและชิวเหิงอีกครั้ง จากนั้นก็ก

บทที่ 558 งานเลี้ยงต้อนรับ (3)

เสิ่นฝูอันมองแผ่นหลังของจื่อเซี่ยที่เดินไปหาเสี้ยวเหอ มือใต้แขนเสื้อกำแน่น แต่ใบหน้ากลับไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

เขารู้มาตลอดว่าจื่อเซี่ยมองเขาเป็นเพียงพี่ชาย เมื่อครั้งที่นางครบสิบห้าปี เขาส่งปิ่นให้ ก็เพื่อให้ตัวเองเห็นชัดในจุดนี้ ผลออกมาตรงตามที่คาด

จำได้ว่าตอนนางยังเล็

บทที่ 559 งานเลี้ยงต้อนรับ (4)

เจียงเหรินกุ้ยได้ยินดังนั้น จึงคำนับเสี้ยวเหอที่อยู่ข้างกาย

"องค์ชาย ครัวเตรียมโต๊ะพร้อมแล้ว เชิญเข้าประทับที่เถิด"

เขาทุ่มเทเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับมาก ไม่อยากให้เด็กสาวจวนผู้บัญชาการใช้โอกาสนี้ผูกสัมพันธ์กับองค์ชาย

เสี้ยวเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่สนใจเขา แต่ก้าวไปข้างห