บทที่ 545 ไม่ยอมยืนรับการลงโทษ

ตอนแรกจ้าวอวี้เจินคิด ในเมื่อลูกสาวชอบประเภทเดียวกับเซินฟู่อาน ถ้าจัดหาคนที่มีการศึกษาให้ นางอาจจะสนใจ

ตอนนี้ลูกสาวพูดขึ้นมา นางก็รู้สึกว่าไม่ผิด

หลายปีมานี้ในเมือง ตระกูลที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา มักจะทำตัวเหนือกว่าพ่อค้าและครอบครัวทหารเสมอ

ท่าทีถือตัวแบบนั้น ลูกส

บทที่ 546 - ยังไม่สู้เป็นเสิ่นฝูอัน

หลินจือเซี่ยมองไปทางจ้าวอวี้เจิน

"แม่ดูสิ ผิงอันไม่ได้โง่นะ ถึงเขาจะหลับ แต่สิ่งที่อาจารย์สอนเขาก็จำได้หมด ผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่เราต้องการ อย่าไปจับผิดที่กระบวนการเลย เราต้องจับใหญ่ปล่อยเล็ก ถ้าผิงอันไม่ฉลาด ต่อให้แม่ให้ค่าตอบแทนอาจารย์สูเท่าไหร่ เขาก็คงไม่อยู่

บทที่ 547 - เขาเป็นใครกันแน่?

จ้าวอวี้เจินเห็นสีหน้าของจือเซี่ยผิดปกติ จึงวางสมุดบัญชีในมือลง

"เป็นอะไรไป? การดูตัวไม่ราบรื่นหรือ?"

"ตอนแรกก็ราบรื่นดี" จือเซี่ยเดินจากประตูจวนมานั่งในห้องโถง พูดอย่างโมโห "ตอนแรกข้ากับคุณชายตวนคุยกันได้ดี คิดจะไปเที่ยวถนนที่เพิ่งเปิดตลาดแถวนั้น แต่จู่ๆ ก็มีคนบ้าโผ