บทที่ 505 อย่ารังเกียจกันเลย

หลังล้างหน้าแปรงฟันกลับเข้าห้อง ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว

จือเซี่ยจุดตะเกียงน้ำมัน ตั้งใจจะใช้เวลาที่ยังเร็วอยู่อ่านนิยายเล่นๆ หยิบกล่องไม้ใส่หนังสือ หยิบนิยายหลายเล่มขึ้นเตียง

นางนอนคว่ำบนเตียง พลิกนิยายทีละเล่ม เห็นนิยายสามสี่เล่มที่เฉินปู้ฝานเอามาให้ตอนนางป่วย มุมปากยกข

บทที่ 506 - กักตัวหลินสี่เฟิ่งไว้ในโรงฟืน

ฉ่ายหยุนย่อมไม่คัดค้าน

"ได้ค่ะ ร้านให้ข้าดูแลเถอะ คุณวางใจได้"

เมื่อครู่เจ้าก็ได้ยินในห้องว่าลุงกำลังจะไปรับตำแหน่งที่เมืองหลวง ไม่ว่าจะเป็นตระกูลฝางหรือตระกูลซุน คงไม่กล้ามาแตะต้องร้านเสื้อผ้าอีก

แบบนี้การดูแลร้านก็จะง่ายขึ้นมาก

หลี่ซื่อยืนข้างๆ มองทั้งส

บทที่ 507 - รู้จักสถานะของตัวเอง

"ครับ"

คนรับใช้สองคนเข้ามาในลาน คนละข้างจับแขนหลินสี่เฟิ่งลากออกไป

หลินสี่เฟิ่งดิ้นไม่หยุด

"ปล่อยข้า! คุณชายได้โปรดเถอะค่ะ คุณชาย สี่เฟิ่งไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมถึงต้องขังหนูด้วย? ถ้าลุงใหญ่รู้เรื่อง ต้องมาเรียกร้องความยุติธรรมให้หนูแน่"

"เรียกร้องความยุติธรรม?" ฝางจ