บทที่ 455 ใช้มีดโตเชือดหมู?

หลินจือเซี่ยหันกลับไปมอง มองเห็นเยี่ยนอิ่นและซวงเย่ที่ถือของมากมายเช่นกัน รู้สึกละอายใจเล็กน้อย จึงหันไปพูดกับเจ้าว่า "พอเถอะๆ พวกเราไม่ต้องมาว่ากัน ถือว่าเรื่องนี้จบกันไป ดึกแล้ว รีบกลับบ้านกันเถอะ ถ้าช้ากว่านี้จะไม่มีเรือแล้ว"

จ้าวเสี่ยวหลานเบะปากเดินตามเจ้าไป "โชคดี

บทที่ 456 ทำไมข้าต้องอธิบายด้วย?

"ได้เลยค่ะ"

หลินจือเซี่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เจ้าลุกขึ้นยืน แจกของฝากที่ซื้อมาจากเมืองให้คนในครอบครัว จ้าวหยวี่เจินได้ต่างหูหนึ่งคู่และครีมบำรุงผิวหนึ่งกล่อง หลินซื่อไห่และหลินอู่ฟูได้หยกประจำตัว ส่วนหลินผิงอันได้ลูกบอลสีสันสดใส

นอกจากนี้ เจ้ายังเตรียมของขวัญส

บทที่ 457 เจ้าลงมือแรงเกินไปหรือ?

"ไม่ต้องกังวล"

จื่อเซี่ยตบมือของจ้าวเสี่ยวหลานเบาๆ เพื่อบอกให้เจ้าผ่อนคลาย แล้วเดินไปทางประตู โดยมีซวงเยี่ยเดินตามหลังคุ้มกันด้วยสีหน้าเรียบเฉย

สำหรับเจ้าแล้ว พวกตระกูลฟางเหล่านี้ก็แค่ดูน่ากลัวเท่านั้น

ที่จริงแล้วก็แค่เปลือกนอก เจ้าไม่เห็นเป็นอะไรเลย

จื่อเซี่ยม