บทที่ 454 - ข้าช่วยชีวิตเจ้าอีกครั้งแล้วนะ

จือเซี่ยส่ายหน้า "พวกเจ้าวิทยายุทธ์สูงขนาดนั้น ถ้าอยากแย่งของจากมือข้า ข้าเป็นแค่หญิงสาวตัวเล็กๆ ไม่มีทางต้านทานได้หรอก ใช้คนต้องไว้ใจ ไว้ใจคนต้องใช้ ถ้าพวกเจ้าเต็มใจตามข้า ข้าจะเลี้ยงดูอย่างดี แต่ถ้าจะเดินจากไป ข้าก็ถือว่าขาดทุนไปเถอะ เงินสี่ร้อยตำลึง ข้

บทที่ 455 ใช้มีดโตเชือดหมู?

หลินจือเซี่ยหันกลับไปมอง มองเห็นเยี่ยนอิ่นและซวงเย่ที่ถือของมากมายเช่นกัน รู้สึกละอายใจเล็กน้อย จึงหันไปพูดกับเจ้าว่า "พอเถอะๆ พวกเราไม่ต้องมาว่ากัน ถือว่าเรื่องนี้จบกันไป ดึกแล้ว รีบกลับบ้านกันเถอะ ถ้าช้ากว่านี้จะไม่มีเรือแล้ว"

จ้าวเสี่ยวหลานเบะปากเดินตามเจ้าไป "โชคดี

บทที่ 456 ทำไมข้าต้องอธิบายด้วย?

"ได้เลยค่ะ"

หลินจือเซี่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เจ้าลุกขึ้นยืน แจกของฝากที่ซื้อมาจากเมืองให้คนในครอบครัว จ้าวหยวี่เจินได้ต่างหูหนึ่งคู่และครีมบำรุงผิวหนึ่งกล่อง หลินซื่อไห่และหลินอู่ฟูได้หยกประจำตัว ส่วนหลินผิงอันได้ลูกบอลสีสันสดใส

นอกจากนี้ เจ้ายังเตรียมของขวัญส