บทที่ 452 - มาทำการค้าที่สำนักไป่หู

ตอนนี้เสิ่นฝูอันอยู่ด้วย จ้าวเสี่ยวหลานไม่กล้าเล่นหยอกล้อกับจือเซี่ยต่อหน้าเขา เจ้าแค่ส่งเสียงฮึ แล้วถอดหน้ากากออก

"ข้าไม่ใส่อันนี้แล้ว!"

คิดแล้วคิดอีก เห็นเหอเฟิงเหนียนยังถือหน้ากากไว้ในมือ จึงยื่นหน้ากากเสือในมือให้เขา พูดอย่างฝืนใจ

"เหอเฟิงเหนียน ข้าขอแลกก

บทที่ 453 - การปฏิบัติด้วยความจริงใจนั้นหายาก

จือเซี่ยปล่อยแขนเสื้อเสิ่นฝูอัน รวบรวมความกล้าเดินไปหาคนชุดดำทั้งห้าคน มองตาและมือของทั้งห้าคนทีละคนจากหน้าไปหลัง

จากรูปร่างและดวงตาไม่ยากที่จะตัดสิน สองคนแรกเป็นผู้หญิง สามคนหลังเป็นผู้ชาย

ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว แสงโคมในลานสลัว นอกจากเพศ จือเซี่ยก็แยกแยะอ

บทที่ 454 - ข้าช่วยชีวิตเจ้าอีกครั้งแล้วนะ

จือเซี่ยส่ายหน้า "พวกเจ้าวิทยายุทธ์สูงขนาดนั้น ถ้าอยากแย่งของจากมือข้า ข้าเป็นแค่หญิงสาวตัวเล็กๆ ไม่มีทางต้านทานได้หรอก ใช้คนต้องไว้ใจ ไว้ใจคนต้องใช้ ถ้าพวกเจ้าเต็มใจตามข้า ข้าจะเลี้ยงดูอย่างดี แต่ถ้าจะเดินจากไป ข้าก็ถือว่าขาดทุนไปเถอะ เงินสี่ร้อยตำลึง ข้