บทที่ 451 - ข้าไม่ได้เป็นคนพูดแบบนั้นนะ

"ราบรื่นดีค่ะ" หลินจือเซี่ยยิ้มแนะนำให้เสิ่นฝูอัน "ข้ามากับพี่สาวค่ะ แต่เดิมพี่ชายจะมาส่งพวกเราที่เมือง พอดีเจอพี่เฟิงเหยียนเลยให้เขามาเป็นเพื่อนพวกเรา ตอนนี้เราจะไปโรงซื้อคนเลยใช่ไหมคะ?"

เสิ่นฝูอันพยักหน้าทักทายจ้าวเสี่ยวหลานและเหอเฟิงเหนียนก่อน แล้วหันไปม

บทที่ 452 - มาทำการค้าที่สำนักไป่หู

ตอนนี้เสิ่นฝูอันอยู่ด้วย จ้าวเสี่ยวหลานไม่กล้าเล่นหยอกล้อกับจือเซี่ยต่อหน้าเขา เจ้าแค่ส่งเสียงฮึ แล้วถอดหน้ากากออก

"ข้าไม่ใส่อันนี้แล้ว!"

คิดแล้วคิดอีก เห็นเหอเฟิงเหนียนยังถือหน้ากากไว้ในมือ จึงยื่นหน้ากากเสือในมือให้เขา พูดอย่างฝืนใจ

"เหอเฟิงเหนียน ข้าขอแลกก

บทที่ 453 - การปฏิบัติด้วยความจริงใจนั้นหายาก

จือเซี่ยปล่อยแขนเสื้อเสิ่นฝูอัน รวบรวมความกล้าเดินไปหาคนชุดดำทั้งห้าคน มองตาและมือของทั้งห้าคนทีละคนจากหน้าไปหลัง

จากรูปร่างและดวงตาไม่ยากที่จะตัดสิน สองคนแรกเป็นผู้หญิง สามคนหลังเป็นผู้ชาย

ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว แสงโคมในลานสลัว นอกจากเพศ จือเซี่ยก็แยกแยะอ