บทที่ 449 จวนฝางนับเป็นอะไร?

มีคำพูดว่าแม่ยายมองลูกเขย ยิ่งมองยิ่งพอใจ เมื่อหลินจือเซี่ยแสดงท่าทีแข็งกร้าวจนเข้าไม่ถึง ฝางจื่อหลิงจึงมาสำรวจท่าทีของแม่เจ้า

"จื่อหลิงมีใจจริงต่อคุณหนูหลิน มาครั้งนี้ก็หวังว่าป้าจะช่วยพูดดีๆ กับคุณหนูหลินให้หน่อย ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ ป้าอยากได้อะไรเป็นเงื่อนไข บอกมาได

บทที่ 450 สร้างโอกาส

ร้านเสื้อผ้ามีเหอซิ่วเหม่ยดูแล ร้านอาหารมีจ้าวอวี้เจินคอยดู วันที่สองหลังเปิดร้าน จือเซี่ยก็ไปเมืองเผิงซานกับอู่ฟู

เมืองเผิงซานค่อนข้างซบเซากว่าเมืองหลินอันที่พวกเขาอยู่ ถนนที่คึกคักที่สุดก็ไม่ต่างจากท่าเรือเมืองซีโข่วในปัจจุบันเท่าไหร่

แต่ก็เป็นเมือง ขนาดย่อมใหญ่กว่าตำบลไม่น

บทที่ 451 - ข้าไม่ได้เป็นคนพูดแบบนั้นนะ

"ราบรื่นดีค่ะ" หลินจือเซี่ยยิ้มแนะนำให้เสิ่นฝูอัน "ข้ามากับพี่สาวค่ะ แต่เดิมพี่ชายจะมาส่งพวกเราที่เมือง พอดีเจอพี่เฟิงเหยียนเลยให้เขามาเป็นเพื่อนพวกเรา ตอนนี้เราจะไปโรงซื้อคนเลยใช่ไหมคะ?"

เสิ่นฝูอันพยักหน้าทักทายจ้าวเสี่ยวหลานและเหอเฟิงเหนียนก่อน แล้วหันไปม