บทที่ 448 โกนหนวดแล้วจูบ

ซื่อไห่คิดว่าพี่สาวเป็นคนนั่งไม่ติด เนื้อหาในหนังสือน่าเบื่อ บางทีพี่สาวอาจจะเรียนไม่ทันไรก็ง่วงแล้ว เขาก็จะได้ถอยตัวออกมา จึงเริ่มอธิบายให้เจ้าฟัง

สิ่งที่ทำให้ซื่อไห่แปลกใจคือ พี่สาวไม่ได้ใจร้อนอย่างที่เขาคิด

แต่ตั้งใจฟังเขาอธิบายบทความหนึ่งจบ ตรงไหนที่ไม่เข้าใจ เจ้าก็จะ

บทที่ 449 จวนฝางนับเป็นอะไร?

มีคำพูดว่าแม่ยายมองลูกเขย ยิ่งมองยิ่งพอใจ เมื่อหลินจือเซี่ยแสดงท่าทีแข็งกร้าวจนเข้าไม่ถึง ฝางจื่อหลิงจึงมาสำรวจท่าทีของแม่เจ้า

"จื่อหลิงมีใจจริงต่อคุณหนูหลิน มาครั้งนี้ก็หวังว่าป้าจะช่วยพูดดีๆ กับคุณหนูหลินให้หน่อย ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ ป้าอยากได้อะไรเป็นเงื่อนไข บอกมาได

บทที่ 450 สร้างโอกาส

ร้านเสื้อผ้ามีเหอซิ่วเหม่ยดูแล ร้านอาหารมีจ้าวอวี้เจินคอยดู วันที่สองหลังเปิดร้าน จือเซี่ยก็ไปเมืองเผิงซานกับอู่ฟู

เมืองเผิงซานค่อนข้างซบเซากว่าเมืองหลินอันที่พวกเขาอยู่ ถนนที่คึกคักที่สุดก็ไม่ต่างจากท่าเรือเมืองซีโข่วในปัจจุบันเท่าไหร่

แต่ก็เป็นเมือง ขนาดย่อมใหญ่กว่าตำบลไม่น