บทที่ 446 โยนภาระ

เมื่อเห็นหลินอู่ฟูทำท่าลำบากใจ หลินจี้หมิงก็กลั้นความรู้สึกอยากตบเขาไว้

"เทศกาลปีใหม่แท้ๆ อย่ามัวเขินอายเหมือนผู้หญิงไปหน่อยเลย ดูแล้วปวดหัวจริงๆ"

จ้าวอวี้เจินเหลือบมองเขาด้วยสายตาดุๆ

"นายก็รู้ว่าเป็นเทศกาลปีใหม่ อู่ฟูก็เป็นคนแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร จะไปว่าเขาทำไม? อีกอย่าง ใครบ้

บทที่ 447 คบคนพาลพาลพาไป คบบัณฑิตพาไปหาความรู้

คราวนี้เป็นตาจือเซี่ยมองจ้าวเสี่ยวหลานอย่างภูมิใจบ้าง แต่พอเห็นจ้าวเสี่ยวหลานทำหน้าดุขมวดคิ้วใส่ จือเซี่ยก็แกล้งขยับเข้าใกล้หม่าซื่อ

"ย่า สายตาพี่สาวน่ากลัวจัง"

หม่าซื่อมองไปทางจ้าวเสี่ยวหลาน รอยยิ้มใจดีหายไป

"เสี่ยวหลาน เจ้าทำอะไรน่ะ? อย่าทำให้น้องก

บทที่ 448 โกนหนวดแล้วจูบ

ซื่อไห่คิดว่าพี่สาวเป็นคนนั่งไม่ติด เนื้อหาในหนังสือน่าเบื่อ บางทีพี่สาวอาจจะเรียนไม่ทันไรก็ง่วงแล้ว เขาก็จะได้ถอยตัวออกมา จึงเริ่มอธิบายให้เจ้าฟัง

สิ่งที่ทำให้ซื่อไห่แปลกใจคือ พี่สาวไม่ได้ใจร้อนอย่างที่เขาคิด

แต่ตั้งใจฟังเขาอธิบายบทความหนึ่งจบ ตรงไหนที่ไม่เข้าใจ เจ้าก็จะ