บทที่ 42

เหมือนพ่อทุกกระเบียดนิ้ว

หลังกินข้าวเช้า อู่ฟูล้างจาน จือเซี่ยเอากากถั่วจำนวนหนึ่งผสมอาหารให้ไก่ในคอก คอกไก่ทำจากการล้อมรั้วบ้านที่พังหลังหนึ่ง ไม่ได้ติดกับบ้านสองห้องที่พวกเขาอยู่ เหมาะสำหรับเลี้ยงไก่พอดี

ถ้าขนมไส้กุยช่ายไข่ขายดี ก็อาจเลี้ยงไก่เพิ่มเพื่อเอาไข่

จ้าวอวี้เจินถือไข่สองฟอง

บทที่ 43

เจ้ามีชีวิตอยู่ก็ไม่มีค่าอะไร

จ้าวอวี้เจินซื้อแป้งขาวหนึ่งร้อยจิน คิดว่าข้าวกล้องที่บ้านเดิมช่วยเหลือมาใกล้จะหมด จึงซื้อข้าวกล้องอีกยี่สิบจิน รวมค่าใช้จ่าย 980 เหรียญ

พอจ่ายไป เงินในมือเหลือไม่ถึง 500 เหรียญ

เสื้อผ้าขาดและรองเท้าเก่าของทุกคนในครอบครัวต้องใส่ต่อไปอีกสักพักกว่าจะมีเงินเปล

บทที่ 44

งานบ้านที่ยุ่งยาก

ข้าวผัดที่ใช้ข้าวสุกใหม่ผัด จะหอมนุ่มกว่าข้าวที่เหลือค้าง บวกกับจือเซี่ยไม่ตระหนี่น้ำมัน ซื่อไห่ที่หลงกลิ่นหอมถึงกับเลียชามจนสะอาด

เขาวางชามลงด้วยสีหน้าพึงพอใจ เลียริมฝีปากอย่างไม่อิ่มใจ

"ข้าวผัดที่พี่สาวทำอร่อยจริงๆ"

เมื่อวานตอนแม่กับพี่ชายพี่สาวคุยกัน เรื่องอื่นเขาไ