บทที่ 418 - เก็บเด็กได้อีกคน

เสิ่นจี้จือมองคนเหล่านั้น ถอนหายใจ

"เรื่องนี้ผมช่วยพูดให้ได้ แต่ผมก็หวังว่า ถ้าจี้หมิงเลือกที่จะปล่อยวาง ต่อไปพวกเจ้าต้องไม่ใช้วิธีแทงข้างหลังแบบนี้อีก ไม่งั้นต่อไปผมจะไม่ยุ่งเรื่องในตระกูลหลินของพวกเจ้าอีก!"

คนเหล่านั้นรีบพยักหน้า

"ไม่มีๆ ไม่มีแน่นอน"

......

เช้าว

บทที่ 419 - ไม่ยอมถูกเอาเปรียบ

เห็นเด็กหญิงทั้งร้องทั้งอาละวาด เสียงดังไปทั้งร้าน หลินจือเซี่ยรู้สึกปวดหัว เจ้าทนเสียงเด็กร้องไห้ไม่ได้ โดยเฉพาะการร้องไห้แบบไร้เหตุผลแบบนี้ กลัวจะรบกวนลูกค้าในร้าน เจ้าจึงยอม

"ได้ๆ ข้าไม่แย่งลูกอมงาดำของหนูแล้ว กินเถอะกิน"

พูดจบก็รีบผลักลูกอมกลับไปให้

เจ้าลุกขึ้นย

บทที่ 420 - แม้ขาดแคลนก็ไม่เอาของพวกเขา

หลี่ซิ่วหลานผลักเด็กออกไปด้วยสีหน้ารังเกียจ

"ข้าจำได้ว่าเมื่อสองปีก่อนเจ้าเก็บเด็กนิ้วหกนิ้วจากในเมืองกลับไป ไม่ใช่ว่าเจ้าเห็นเจ้ามีตำหนิแล้วไม่อยากเลี้ยง เลยเอามาส่งที่พวกเราหรอกนะ? ดวงกาลีแบบนี้ พวกเราไม่กล้ารับเข้าบ้านหรอก"

หลี่ซื่อหัวเราะเย็นชา นั่งยองๆ