บทที่ 388 ไม่อยากเสแสร้ง

หลินกวางจงขยับหัวไม่ได้ ได้แต่กะพริบตา

"ครับ ขอบคุณย่า"

ได้ยินคำขอบคุณ เฉิงซื่อรู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาคลอ คิดว่ากวางจงของนางยังกตัญญูรู้มารยาท ส่วนพวกสายใหญ่อกตัญญู กินข้าวนางอยู่บ้านนางมาหลายปี เคยพูดคำว่าขอบคุณกับนางสักครั้งไหม?

ทำให้ยิ่งรู้สึกสงสารหลินกวางจงมากขึ้น

"จะ

บทที่ 389 อิจฉาอีกแล้วหรือ?

ตอนเย็น เหออวี้เหมยทำงานที่เขาหลังบ้านเสร็จ มาที่เรือนหน้าหาจ้าวอวี้เจินก่อน

"น้า บ้านพวกเราซ่อมเกือบเสร็จแล้ว พรุ่งนี้เฟิงเนียนจะมาช่วยขนของ ตั้งแต่พรุ่งนี้หนูจะกลับไปอยู่หมู่บ้านชิวสุ่ยแล้ว"

จ้าวอวี้เจินลุกขึ้น

"จะกลับแล้วหรือ? เจ้าทำงานที่นี่ก็อยู่ที่นี่เถอะ ตอนเย

บทที่ 390 ช่วยจับคู่

นี่เป็นครั้งแรกที่จือเซี่ยเห็นอู่ฟูพูดแข็งกร้าวแบบนี้ เธอชูกำปั้นด้วยความตื่นเต้น

"พี่ชายเก่งมาก ตีมันเลย!"

สี่เฟิ่งไม่ยอม

"พี่ใหญ่ หนูก็เป็นน้องสาวพี่นะ"

"ไม่ใช่นานแล้ว" อู่ฟูโยนนางไปด้านข้าง "ตอนนี้บ้านเราสร้างศาลบรรพบุรุษแยกออกมา แยกจากตระกูลหลินเดิมนานแล้ว ตั้งแต่ตอนนั