บทที่ 388

ไม่อยากเสแสร้ง

หลินกวางจงขยับหัวไม่ได้ ได้แต่กะพริบตา

"ครับ ขอบคุณย่า"

ได้ยินคำขอบคุณ เฉิงซื่อรู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาคลอ คิดว่ากวางจงของนางยังกตัญญูรู้มารยาท ส่วนพวกสายใหญ่อกตัญญู กินข้าวนางอยู่บ้านนางมาหลายปี เคยพูดคำว่าขอบคุณกับนางสักครั้งไหม?

ทำให้ยิ่งรู้สึกสงสารหลินกวางจงมากขึ้น

"

บทที่ 389

อิจฉาอีกแล้วหรือ?

ตอนเย็น เหออวี้เหมยทำงานที่เขาหลังบ้านเสร็จ มาที่เรือนหน้าหาจ้าวอวี้เจินก่อน

"น้า บ้านพวกเราซ่อมเกือบเสร็จแล้ว พรุ่งนี้เฟิงเนียนจะมาช่วยขนของ ตั้งแต่พรุ่งนี้หนูจะกลับไปอยู่หมู่บ้านชิวสุ่ยแล้ว"

จ้าวอวี้เจินลุกขึ้น

"จะกลับแล้วหรือ? เจ้าทำงานที่นี่ก็อยู่ที่นี่เถอะ ตอน

บทที่ 390

ช่วยจับคู่

นี่เป็นครั้งแรกที่จือเซี่ยเห็นอู่ฟูพูดแข็งกร้าวแบบนี้ เธอชูกำปั้นด้วยความตื่นเต้น

"พี่ชายเก่งมาก ตีมันเลย!"

สี่เฟิ่งไม่ยอม

"พี่ใหญ่ หนูก็เป็นน้องสาวพี่นะ"

"ไม่ใช่นานแล้ว" อู่ฟูโยนนางไปด้านข้าง "ตอนนี้บ้านเราสร้างศาลบรรพบุรุษแยกออกมา แยกจากตระกูลหลินเดิมนานแล้ว ตั้งแต่ตอน