บทที่ 386 ฉันมีวิธีของฉันเอง

บ้านข้างๆ ป้ากุ้ยและหลิวซื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ก็รีบสวมเสื้อผ้าออกมาจากบ้าน

"อวี้เจิน หลานชายของเธอเจอแล้วหรือ?"

จ้าวอวี้เจินยิ้มพลางตอบ "ใช่ เจอแล้วและส่งกลับบ้านไปแล้ว วันนี้ทุกคนเหนื่อยกันมาก พรุ่งนี้บ้านเราจะฆ่าหมู พวกคุณทั้งสองบ้านมาช่วยกันนะ แล้วก็มากินห

บทที่ 387 บ้านของหลินกวางจงพังถล่ม

"ฉันทำอะไรเจ้า? ใครเป็นคนเริ่มทะเลาะก่อน?" หลินสุ่ยเซิงมองเธอ "ยังกล้ามาพูดเรื่องลูกอีก ถ้าตอนนั้นไม่ใช่เจ้าเป็นคนเสนอ เสี่ยวอู่จะหายไปหรือ?"

หลี่ซิ่วหลานน้ำตาคลอ

"จะโทษฉันได้ยังไง? ฉันแค่พูดเฉยๆ ไม่ได้บอกว่าจะส่งลูกไปจริงๆ พวกเจ้าต่างหากที่อุ้มเสี่ยวอู่ไปจากข้

บทที่ 388 ไม่อยากเสแสร้ง

หลินกวางจงขยับหัวไม่ได้ ได้แต่กะพริบตา

"ครับ ขอบคุณย่า"

ได้ยินคำขอบคุณ เฉิงซื่อรู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาคลอ คิดว่ากวางจงของนางยังกตัญญูรู้มารยาท ส่วนพวกสายใหญ่อกตัญญู กินข้าวนางอยู่บ้านนางมาหลายปี เคยพูดคำว่าขอบคุณกับนางสักครั้งไหม?

ทำให้ยิ่งรู้สึกสงสารหลินกวางจงมากขึ้น

"จะ