บทที่ 38 มีบางอย่างผิดปกติ

จ้าวอวี้เจินยิ้มมองไหลหนี่และโกวหวา

"ไหลหนี่ โกวหวา พวกเจ้ากลับไปเอาชามใบใหญ่มาจากบ้าน ป้าจะให้ของอร่อยกลับไปชิม"

ชามเต้าหู้อ่อนไม่ได้เปลืองเงินมากนัก เด็กๆ เหล่านี้เล่นด้วยกันได้ อนาคตจะได้ช่วยเหลือดูแลกันด้วย

ไหลหนี่ถามอย่างอยากรู้ "ป้า เป็นอะไรเหรอ?"

จ้าวอวี้เจินทำ

บทที่ 39 วันเปิดร้าน

หม่าซื่อเห็นท่าไม่ดี จึงดึงเขาไว้

"อย่าพูดมากต่อหน้าเด็ก เด็กอายุสิบสามจะรู้อะไร? อีกอย่าง การค้าของอวี้เจินยังไม่ได้เริ่มเลย ตอนนี้เช่าแผงและเตรียมของเรียบร้อยแล้ว ท่านก็ไม่อวยพรให้นางบ้าง?"

จ้าวเฉิงจงอ้าปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรที่จะทำลายบรรยากาศอีก

"กินๆ เถอะ ในเมื่อขอ

บทที่ 40 จริงกว่าทองคำ

หั่นให้ชิมไปสามสี่ชิ้น ขายได้เพียงเจ็ดแปดชิ้น ส่วนใหญ่เป็นผู้ใหญ่พาเด็กมาชิม หวังจะได้ของฟรี ให้ลูกได้ลองชิม

อู่ฟูรู้สึกกังวลใจ ถ้าน้องแบ่งแบบนี้ต่อไป เดี๋ยวเงินที่ได้ต้องเอาไปชดเชยหมด

แต่เขาก็รู้ว่าน้องมีความคิดเป็นของตัวเอง แม่ยังไม่ว่าอะไร เขาก็ไม่กล้าพูดอะไร

จ้าวอวี้เจ