บทที่ 366 อย่าก้าวใหญ่เกินไปจนแตก

หลินจี้หมิงกลับมาตอนบ่าย

หลังจากเถาลาวซานและอู๋เซียนเถากถูกส่งตัวไปที่ศาลากลางเมือง โดยมีเซิ่นจี้จือผู้ใหญ่บ้านเป็นพยาน ทั้งสองคนต้องถูกตีและต้องอยู่ในคุกข้ามปีใหม่ กว่าจะได้ออกมาก็คงเป็นเดือนมีนาคมปีหน้า

จ้าวอวี้เจินได้ยินข่าวก็โล่งใจ

"ก็ดี แม้สามีภรรยาเถาลาวซาน

บทที่ 367 แม่ตอบสนองได้ไวกว่า

หลินจือเซี่ยเปิดประตูรั้ว เริ่มพินิจพี่น้องตรงหน้า ทั้งสองสวมหมวกกุ้ยและเสื้อคลุมกันฝน มือและจมูกแดงก่ำจากความหนาว ใบหน้ามีคราบสกปรก ขากางเกงก็เปียกครึ่งท่อน

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าอากาศหนาวขนาดนี้เปียกขนาดนี้ นิ้วเท้าคงชาไปหมดแล้ว

"พี่อวี้เหมยกับพี่เฟิงเหนียนตามหนูมาในบ้า

บทที่ 368 - เจ้าคิดว่าอวี้เหมยเป็นอย่างไรบ้าง?

ฉ่ายหยุนไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเหออวี้เหมย

ถุงผ้าที่จือเซี่ยนำมาขายที่ร้านก็เป็นฝีมือของหญิงสาวคนนี้

"เจ้าเก่งจริงๆ อายุยังน้อยแต่ฝีมือดีขนาดนี้"

จือเซี่ยไม่ปฏิเสธข้อนี้ "ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้ามีฝีมือแบบนี้ ข้าคงไม่กล้าคิดเปิดร้านเสื้อผ้าสำเร็จรูปหรอก คิดด