บทที่ 365 ทำไมเจ้ากระตือรือร้นยิ่งกว่าพี่ชายเจ้าอีก?

จ้าวอวี้เจินยิ้ม "ไม่ใช่เจ้าที่จะแต่งงาน ทำไมถึงกระตือรือร้นยิ่งกว่าพี่ชายเจ้าอีกล่ะ?"

หลินจือเซี่ยพยักหน้า

"ก็ต้องกระตือรือร้นสิคะ หายากนะที่จะเจอสาวดีๆ ที่เหมาะสม ไม่รีบคว้าไว้หรือคะ?"

จ้าวอวี้เจินไม่ค่อยได้มีโอกาสพบปะกับเหออวี้เหมยเท่าไหร่

บทที่ 366 อย่าก้าวใหญ่เกินไปจนแตก

หลินจี้หมิงกลับมาตอนบ่าย

หลังจากเถาลาวซานและอู๋เซียนเถากถูกส่งตัวไปที่ศาลากลางเมือง โดยมีเซิ่นจี้จือผู้ใหญ่บ้านเป็นพยาน ทั้งสองคนต้องถูกตีและต้องอยู่ในคุกข้ามปีใหม่ กว่าจะได้ออกมาก็คงเป็นเดือนมีนาคมปีหน้า

จ้าวอวี้เจินได้ยินข่าวก็โล่งใจ

"ก็ดี แม้สามีภรรยาเถาลาวซาน

บทที่ 367 แม่ตอบสนองได้ไวกว่า

หลินจือเซี่ยเปิดประตูรั้ว เริ่มพินิจพี่น้องตรงหน้า ทั้งสองสวมหมวกกุ้ยและเสื้อคลุมกันฝน มือและจมูกแดงก่ำจากความหนาว ใบหน้ามีคราบสกปรก ขากางเกงก็เปียกครึ่งท่อน

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าอากาศหนาวขนาดนี้เปียกขนาดนี้ นิ้วเท้าคงชาไปหมดแล้ว

"พี่อวี้เหมยกับพี่เฟิงเหนียนตามหนูมาในบ้า