บทที่ 323 พี่ชายมีวิธีของเขาเอง

เอ้อร์เหมาเป็นพ่อครัวมืออาชีพ นวดซาลาเปาได้เร็วกว่าหลินจือเซี่ยมาก สองคนช่วยกันทำงาน ไม่นานก็ทำซาลาเปาอ้วนกลมได้เจ็ดสิบลูก จัดวางเต็มตะแกรงนึ่งห้าชั้น

หลังจากพักแป้งครั้งที่สองแล้วก็เริ่มนึ่ง

เพิ่งผ่านยามเช้า ซาลาเปาในหม้อก็สุก กลิ่นหอมเฉพาะตัวของข้าวโพดลอยอบอวลใน

บทที่ 324 อาหารคือสิ่งสำคัญของประชาชน

คุณยายเพิ่งจากไป ก็มีชายคนหนึ่งเดินมายื่นเหรียญทองแดงให้อู่ฟู

"ขอขนมเหวอโถวหนึ่งชิ้น"

อู่ฟูรับเหรียญมา พลางหยิบซาลาเปาให้และพูดยิ้มๆ "นี่คือซาลาเปา นุ่มกว่าเหวอโถวมาก ทำจากแป้งขาวผสมแป้งข้าวโพด ถ้าคุณลูกค้าชอบ เดี๋ยวมาซื้อแป้งที่ร้านเราได้ แค่ห้าเหรียญต่อจิน

บทที่ 325 เจ้าตั้งใจจะรับช่วงต่อสำนักผู้บัญชาการหรือ?

หลินจือเซี่ยตกลงด้วยความยินดี

"ได้ค่ะ ทำตามที่เถ้าแก่ฝางว่า"

เถ้าแก่ฝางคิดว่าหลินจือเซี่ยจะต่อรองราคากับเขา ไม่คิดว่าเด็กสาวจะตกลงทันที

เขายิ้มมองหลินจือเซี่ย

"คุณหนูหลินก็เป็นคนตรงไปตรงมานะ"

หลินจือเซี่ยยิ้มตาโค้ง อ้อมๆ ชมเถ้าแก่ฝางกลับ

"ฉัน