บทที่ 322 ความวุ่นวายที่บ้านใหม่ของตระกูลหลิน

ที่หมู่บ้านซิ่งฮวา เมื่อเห็นว่าตระกูลหลินรับซื้อข้าวโพดจากทุกครัวเรือนในราคาเหรียญละหนึ่งจิน บางคนก็ดีใจ บางคนก็เป็นกังวล

คนที่ดีใจคือผู้ที่ได้เงินจากการขายข้าวโพด บ้างก็ได้หลายร้อยเหรียญ บ้างก็ได้สองสามตำลึง สำหรับพวกเขาแล้วนี่เป็นรายได้ก้อนใหญ่

ส่ว

บทที่ 323 พี่ชายมีวิธีของเขาเอง

เอ้อร์เหมาเป็นพ่อครัวมืออาชีพ นวดซาลาเปาได้เร็วกว่าหลินจือเซี่ยมาก สองคนช่วยกันทำงาน ไม่นานก็ทำซาลาเปาอ้วนกลมได้เจ็ดสิบลูก จัดวางเต็มตะแกรงนึ่งห้าชั้น

หลังจากพักแป้งครั้งที่สองแล้วก็เริ่มนึ่ง

เพิ่งผ่านยามเช้า ซาลาเปาในหม้อก็สุก กลิ่นหอมเฉพาะตัวของข้าวโพดลอยอบอวลใน

บทที่ 324 อาหารคือสิ่งสำคัญของประชาชน

คุณยายเพิ่งจากไป ก็มีชายคนหนึ่งเดินมายื่นเหรียญทองแดงให้อู่ฟู

"ขอขนมเหวอโถวหนึ่งชิ้น"

อู่ฟูรับเหรียญมา พลางหยิบซาลาเปาให้และพูดยิ้มๆ "นี่คือซาลาเปา นุ่มกว่าเหวอโถวมาก ทำจากแป้งขาวผสมแป้งข้าวโพด ถ้าคุณลูกค้าชอบ เดี๋ยวมาซื้อแป้งที่ร้านเราได้ แค่ห้าเหรียญต่อจิน