บทที่ 310 เงินคนรวยได้ง่าย

ไม่ว่าชายหญิงแก่เด็ก ทุกคนได้ขนมถั่วเหลืองคนละหนึ่งสองชิ้น หลินจี้หมิงบอกว่าไม่กิน แต่จือเซี่ยก็ยัดให้หนึ่งชิ้น

เด็กๆ ได้ขนมถั่วเหลือง กระโดดโลดเต้นวิ่งไปด้านข้าง มองหน้ากันยิ้ม แล้วค่อยๆ กัดทีละนิด หวงแหนเหลือเกิน

มีแต่ลูกสาวเล็กของนางโจวที่กินเลอะเทอะ น้ำลายทำให้ขนมถ

บทที่ 311 - การต่อรอง

ร้านค้าบริเวณท่าเรือเปิดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับผู้คนที่แวะเวียนมาเดินเที่ยวหรือชมบรรยากาศก็มากขึ้นกว่าแต่ก่อน

การเดินทางทางเรือไปอำเภอนั้นทั้งสะดวกและประหยัดกว่ารถม้า ไม่เพียงแต่นักเดินทางระหว่างตำบลซีโข่วกับอำเภอหลินอันเท่านั้น แม้แต่พ่อค้าที่ขนส่งสินค้าระหว่างสองที่นี้ก็

บทที่ 312 ไม่ควรฉวยโอกาสที่ไม่ควร

หลินจือเซี่ยมองไปทางเขาด้วยความประหลาดใจ

การสร้างภัตตาคารนั้นต้องใช้ต้นทุนไม่น้อย

เขาพูดแบบนี้ หรือว่าเขามั่นใจว่าจะสามารถคืนทุนและทำกำไรได้ภายในสามปี?

แม้ว่าข้อเสนอของเขาจะเป็นประโยชน์กับเจ้า แต่หลินจือเซี่ยก็ไม่ได้รู้สึกสนใจมากอย่างที่คิด

"ถ้าเช่าสามปี จะจ่ายค่า