บทที่ 304 - ท่าเรือตอนนี้ประดับทองแล้วหรือ?

จือเซี่ยไม่ได้เปลี่ยนหัวข้อสนทนาแม้อู่ฝู่จะปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

"พี่ใหญ่ หนูไม่ได้อยากให้พี่รีบทำอะไรใหญ่โตตอนนี้หรอก แต่พี่ต้องคิดเรื่องนี้นะ เราต้องเตรียมพร้อมไว้ก่อนไม่ใช่เหรอ? ดูสิ ซื่อไห่ยังเล็ก เขาเรียนเก่งขนาดนั้น ถ้าในอนาคตได้เป็นขุนนาง การสร้างคว

บทที่ 305 - หินสีเทาเข้ม

"ประดับทองคงไม่ถึงขนาดนั้น แต่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ วันนี้หนูนับคร่าวๆ ที่ท่าเรือตอนนี้มีเรือไม่ต่ำกว่าสิบห้าลำ"

จือเซี่ยพูดพลางจุ่มนิ้วในถ้วยน้ำแล้ววาดบนโต๊ะ

"ดูสิ ตรงนี้คือเมืองซีโค่ว ข้ามแม่น้ำทแยงไปคือเมืองหลินอัน ไปทางตะวันออกสามสิบหลี่คือเมืองเผิงซาน ไปทางตะวันตกสี่สิบหล

บทที่ 306 สัญชาตญาณการเอาตัวรอด

จือเซี่ยกำลังขุดดินพลางเรียกพี่ชาย "พี่ มาดูนี่หน่อย หินก้อนนี้พี่รู้จักไหม?"

อู่ฟูเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วส่ายหัว "ไม่เคยเห็น" แล้วหันไปมองน้องสาว "เจ้าหายไปนานขนาดนี้ เพื่อมาขุดหินก้อนนี้เหรอ?"

จากมุมมองของเขา มันดูเหมือนเรื่องเล่นๆ ไปหน่อย

จือเซี่ยยังคงขุดต่อไปโดยไม