บทที่ 295 ปิดร้านก่อนเวลา

ร้านใหม่เริ่มทดลองเปิดแล้ว

ครั้งนี้ จือเซี่ยตั้งชื่อร้านแบบเรียบง่าย เรียกว่า "ร้านอาหารตระกูลหลิน"

แม้ชื่อจะเรียบง่าย แต่การตกแต่งภายในไม่ได้มักง่าย แม้จะไม่มีของตกแต่งราคาแพง แต่ทุกมุมล้วนผ่านการวางแผนอย่างพิถีพิถันของจือเซี่ย

ระเบียงทางเดินจากถนนเก่าถึงท่าเรือซ่อมแซมเ

บทที่ 296 ท่าทีของตระกูลเถา

ครอบครัวตระกูลเถามาถึงหมู่บ้านซิ่งฮวาแล้ว

จ้าวอวี้เจินเพิ่งต้อนรับแขกให้นั่งในลานบ้าน และให้เหลียงซื่อชงชาให้พวกเขา เมื่อได้ยินเสียงครวญครางของลูกชายคนเล็กในห้อง จึงอธิบายสถานการณ์ให้ทุกคนฟังแล้วกลับเข้าไปอุ้มลูกชาย

พ่อแม่ตระกูลเถาพอนั่งลงก็เหลียวมองไปรอบๆ

ส่วนคุณหนู

บทที่ 297 ตั้งราคาแพงลิบ

หม่าซื่อยิ้มแย้มพูดว่า

"เสี่ยวเอี้ยนเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเถา เป็นคนขยัน ประหยัด รู้จักดูแลชีวิตความเป็นอยู่ ครอบครัวเราฐานะก็ไม่ดี เจ้ายังมีน้องชายสองคนน้องสาวหนึ่งคนที่ต้องเลี้ยงดู ดังนั้นก่อนมาที่นี่ ข้าได้ปรึกษากับสามีแล้วว่า ถ้าจะหมั้นหมายกัน สินสอดก็ต้องไม่น้อยเกินไ