บทที่ 264 โชคดีพอสมควร

เมื่อได้ยินว่าท่านเฉียนดีกับเธอ เฉิงซื่อย่อมดีใจ แต่ก็ยังพูดว่า "แม้ท่านเฉียนจะรักเจ้า แต่ในจวนก็อย่าทำตัวหยิ่งผยองเกินไป"

หลินชุนซิ่งไม่ฟังคำบ่นของเฉิงซื่อเลย

"แม่ ตอนนี้เรามาจัดการเรื่องเรือนเก่าก่อนเถอะ ข้าพาคนมาเยอะขนาดนี้ คนของเฉินปู้ฝานคงไม่กล้าแตะต้องคนของจวนเฉียนหรอก

บทที่ 265 ไม่ว่าจะโตแค่ไหน ข้าก็ยังเป็นลูกสาวพ่อ

"เสียง?" ทุกคนมองหน้ากันไปมา "เสียงอะไร"

เสิ่นจี้จือกังวลว่าจะเป็นเสียงขอความช่วยเหลือจากใต้ดิน จึงให้สัญญาณทุกคนเงียบ แล้วลองถาม

"ใครพูดน่ะ? จี้หมิง ใช่เจ้าหรือไม่?"

ใต้ดิน หลินจี้หมิงสูดหายใจลึกสองครั้ง

"ใช่ข้า"

เสิ่นจี้จือดีใจ

"จี้หมิงยังมีชีวิต

บทที่ 266 ตัดขาดความสัมพันธ์

หลินจือเซี่ยแสดงสีหน้าเยาะเย้ย

"อย่ามาลบหลู่คำว่าความรักระหว่างแม่ลูกเลย แม้ท่านกับพ่อจะเป็นแม่ลูกกัน แต่ไม่มีความรักความผูกพันแม้แต่น้อย พ่อถูกฝังอยู่ใต้ภูเขา พวกท่านไม่เพียงไม่หลั่งน้ำตาสักหยด ยังไม่มีใครไปช่วยขุดพ่อขึ้นมา ซ้ำร้ายยังพาญาติพี่น้องมายึดสมบัติของเรา ถ้า