บทที่ 256

นานไม่ได้พบ

"เป็นความลับ"

หลินจือเซี่ยไม่ได้บอกเธอ แต่ลากหลินจี้หมิงไปที่ลานหลังบ้าน

จ้าวอวี้เจินมองเงาร่างของพ่อลูกทั้งสองด้วยความจนปัญญา ส่ายหน้าแต่ไม่ได้พูดอะไร

หลินจือเซี่ยมองไปทางลานบ้าน เห็นว่าจ้าวอวี้เจินไม่ได้ตามมา จึงพูดว่า "พ่อ ท้องแม่ใกล้จะเจ็ดเดือนแล้ว เขาว่ากันว่าการคล

บทที่ 257

พ่อต้องกลบเกลื่อนไม่ได้แน่

เหอเสี่ยวหูสะกดกลั้นความรู้สึกอยู่พักใหญ่ ก่อนจะกล่าวด้วยความเศร้าใจ "ฉันสบายดี แต่เธอสิ ต้องลำบากมาก"

"มันก็ผ่านไปแล้ว"

ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนในอดีต มันก็เป็นเรื่องในอดีต คนเราต้องมองไปข้างหน้า

เหอลาเหมยก้มลงลูบท้องด้วยสีหน้าผ่อนคลาย

"อวี้เหมยกับเสี่ยวเหนียน

บทที่ 258

เกิดเหตุไม่คาดฝัน

จ้าวอวี้เจินสูดลมหายใจเฮือก

"เจ้านี่จริงๆ ไม่ได้ดูแลบ้านก็เลยไม่รู้ว่าข้าวของแพงขนาดไหน เดือนละสองตำลึง จ่ายค่าจ้างคนได้ตั้งหกเจ็ดคน คนเดียวแทนได้เจ็ดคนเลยนะ"

ที่ภูเขาหม่อนมีคนงานเจ็ดคน เดือนหนึ่งใช้เงินสองตำลึงหนึ่งเฉียน

ยุ่งมาสองเดือนกว่า ไม่นับภูเขาและต้นหม่อน จ่า