บทที่ 214 - คิดจะบุกเบิกภูเขารกร้าง

จ้าวอวี้เจินเห็นลูกสาวพูดอย่างกระตือรือร้น จึงยื่นมือปิดปากเธอ

"ยายคนดื้อ แม่บอกว่าอย่าเอะอะ เธอไม่เข้าใจหรือไงกัน? ถ้าเกิดเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด แม่จะเสียหน้าไหม?"

"มันจะเป็นไรล่ะ? ถ้าไม่ใช่ ก็บอกว่าหมอวินิจฉัยผิดก็ได้"

หลินจือเซี่ยรีบเขยิบเข้าใกล้จ้าวอวี้เจินด

บทที่ 215 - ความหมายอันยิ่งใหญ่

เมื่อถูกแม่มองทะลุ หลินจือเซี่ยก็หัวเราะคิกคัก วางศีรษะลงบนไหล่แม่

"รู้อยู่แล้วว่าแม่ใจดีที่สุด"

จ้าวอวี้เจินมองเธอด้วยสายตาตำหนิ "เลิกประจบฉันได้แล้ว เดี๋ยวฉันต้องไปตรวจที่ในเมืองกับพ่อเธอ งานบ้านให้เธอจัดการสั่งป้าเหลียงกับฉ่ายหยุนทำเอง"

"ได้!" หลินจือเซี่ยตบอก

บทที่ 216 บางเรื่องต้องอาศัยพรสวรรค์

หลินจี้หมิงเพิ่งขนของลงจากรถล่อเสร็จ เซิ่นจี้จือก็มาที่บ้าน

"จี้หมิง วันนี้จือเซี่ยมาหาฉันบอกว่าจะซื้อภูเขารกร้าง เป็นความคิดของพวกคุณสองคนใช่ไหม?"

หลินจี้หมิงอึ้งไป นึกขึ้นได้ว่าตอนเช้าจือเซี่ยก็ถามเรื่องนี้

"ใช่ จะซื้อ ไม่ทราบว่าภูเขานั้นราคาเท่าไหร่?"

เซ