บทที่ 21 อย่าคิดมากเกินไป

หลัวซื่อเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงที่ได้ยิน เมื่อเห็นหลินจือเซี่ย ใบหน้าเธอแสดงความประหลาดใจเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะรังเกียจ แต่เพราะเด็กสาวคนนี้ไม่ค่อยออกจากบ้าน เธอเห็นไม่บ่อยนัก จึงจำไม่ได้ในทันที

เมื่อเห็นสีหน้าแบบนั้น หลินจือเซี่ยรีบแนะนำตัว

"หนูชื่อหลินจือเซี่ย มาถามเรื่

บทที่ 22 นั่งเกวียนวัว

รั้วบ้านยังซ่อมไม่เสร็จ และบ้านเก่าก็อยู่ติดภูเขา กลัวว่าจะเกิดเรื่องตอนกลางคืน จ้าวซงเฉวียนและจ้าวซงเสียงจึงปรึกษากัน ก่อนที่จะสร้างรั้วเสร็จ พี่น้องสองคนจะผลัดกันมาเฝ้าแม่และน้องๆ โดยนอนในห้องติดกับจ้าวอวี้เจินและจือเซี่ยกับอู่ฟู

ส่วนซื่อไห่ก็ยังอยู่กับจ้าวอวี้เจินและลูกส

บทที่ 23 ค่าตอบแทน

เมืองซีโข่วอยู่ติดกับอำเภอหลินอัน เมื่อเทียบกับเมืองใกล้เคียง ก็ถือว่าไม่เลว

จือเซี่ยและอู่ฟูมาถึงถนนใหม่ บ้านเรือนและร้านค้าที่นี่ดูหรูหรากว่าถนนเก่ามาก ตอนนี้ไม่ใช่เวลาเดินเที่ยว เธอพาอู่ฟูตรงไปที่ภัตตาคารแห่งหนึ่งที่ดูมีระดับ

เด็กเสิร์ฟเห็นทั้งสองคนใส่เสื้อผ้าปะชุน แต่ก็ไม่