บทที่ 203 ลูกสาวบ้านเราฉลาดที่สุด

หลินจี้หมิงไม่เข้าใจก็ช่างเถอะ แต่เห็นลูกสาวจ่ายเงินซื้อซานลี่หงแล้ว ก็อาสาหยิบตะกร้าซานลี่หงขึ้นมาเอง

หลังจากนัดกับชุยซื่อว่าจะมาส่งตะกร้าคืนภายหลัง จือเซี่ยก็กลับร้านกับหลินจี้หมิง

"ลูก ซานลี่หงนี่เปรี้ยวๆ ไม่อร่อยด้วย เธอซื้อมาทำไม?"

"ก็ซื้อมาทำเงินน่ะสิ" จื

บทที่ 204 เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กไม่ต้องยุ่ง

จ้าวหยวี่เจินพูดอย่างไม่พอใจ

"ในหมู่บ้านมีหลายครอบครัวที่กินข้าวยังไม่อิ่มท้องเลย มีแต่เธอนี่แหละที่วันๆ เลือกนั่นเลือกนี่"

จือเซี่ยยิ้มเขิน

"สภาพแต่ละบ้านไม่เหมือนกันนี่คะ เราต้องเปรียบเทียบกับบ้านที่มีสภาพใกล้เคียงกับเราไม่ใช่เหรอ?"

"เธอพูดถูกหมดเลย

บทที่ 205 แก่แล้วแก่เลย ทำลายชื่อเสียงตัวเอง

หลังขายแป้งบัวหมด จือเซี่ยก็เน้นไปที่ร้านผ้าและกระดาษ เพราะร้านผ้าช่วงนี้ธุรกิจแย่ลงนิดหน่อย คนที่เย็บถุงผ้าและตุ๊กตาผ้าให้ร้าน เธอก็บอกให้หยุดหรือลดการผลิตลง

ตอนนี้ของเก่าขายไม่ออกก็ไม่ต้องเพิ่ม ของใหม่สองถึงสามวันออกหนึ่งแบบ ควบคุมจำนวนเข้มงวด เพราะข