บทที่ 202

หนี้ของลูก พ่อต้องใช้

วันรุ่งขึ้น เหมือนทุกวัน หลินจี้หมิงตื่นได้ไม่นาน จ้าวหยวี่เจินก็ตื่นด้วย

เห็นหลินจี้หมิงกำลังจูงล่อบดถั่วเหลืองอยู่ในลาน เธอไม่พูดอะไรสักคำ เดินตรงไปทำอาหารเช้าในครัว

ไม่ว่าสามีจะพยายามเอาอกเอาใจอย่างไร ตลอดทั้งเช้าก็ไม่เปิดปากพูด แม้แต่มองตรงๆ ก็ไม่มอง บรรยากา

บทที่ 203

ลูกสาวบ้านเราฉลาดที่สุด

หลินจี้หมิงไม่เข้าใจก็ช่างเถอะ แต่เห็นลูกสาวจ่ายเงินซื้อซานลี่หงแล้ว ก็อาสาหยิบตะกร้าซานลี่หงขึ้นมาเอง

หลังจากนัดกับชุยซื่อว่าจะมาส่งตะกร้าคืนภายหลัง จือเซี่ยก็กลับร้านกับหลินจี้หมิง

"ลูก ซานลี่หงนี่เปรี้ยวๆ ไม่อร่อยด้วย เธอซื้อมาทำไม?"

"ก็ซื้อมาทำเงินน่ะสิ"

บทที่ 204

เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กไม่ต้องยุ่ง

จ้าวหยวี่เจินพูดอย่างไม่พอใจ

"ในหมู่บ้านมีหลายครอบครัวที่กินข้าวยังไม่อิ่มท้องเลย มีแต่เธอนี่แหละที่วันๆ เลือกนั่นเลือกนี่"

จือเซี่ยยิ้มเขิน

"สภาพแต่ละบ้านไม่เหมือนกันนี่คะ เราต้องเปรียบเทียบกับบ้านที่มีสภาพใกล้เคียงกับเราไม่ใช่เหรอ?"

"เธอพูดถูกหมดเ