บทที่ 167 ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่น้อย

จือเซี่ยมองไปที่ริมบึง เฉินโส่วไฉ่และเฉินต้าหลี่ขุดรากบัวมาได้มัดใหญ่จากบึง ล้างสะอาดวางไว้ที่ริมฝั่ง รอใส่ตะกร้า จะได้ไม่ทำเสื้อผ้าเปื้อนโคลน

เฉินโส่วไฉ่ล้างมือและเท้าแล้วขึ้นฝั่ง

"รากบัวพอแล้ว มากกว่านี้กินไม่หมดก็เสียของ คราวหน้าอยากกินค่อยมาขุดใหม่"

ชาวบ้า

บทที่ 168 คิดอะไรก็ทำอย่างนั้น

จือเซี่ยยิ้มไม่พูดอะไร

โดนตุ๋น?

ถ้าเธอใจดำหน่อย คนที่ควรกังวลเรื่องนี้น่าจะเป็นคนอื่นมากกว่า

"ตะกร้าและพุทราเปรี้ยวรวมกันสิบสี่จินสองตำลึง ตะกร้าบ้านเราสองจินสองตำลึง สิบสี่จินสองตำลึงลบสองจินสองตำลึง พุทราเปรี้ยวมีสิบสองจิน จินละสองเหรียญก็เป็นยี่สิบสี่เหรียญ ป้าลอ

บทที่ 169 เก็บเด็กได้

จือเซี่ยฉลาดอยู่แล้ว จึงเข้าใจทันที

เธอรีบไปที่บ้านไหลหนี่ข้างๆ และบ้านโกวตั่นก่อนฟ้ามืด จ่ายค่าแรงหนึ่งวันให้เฉินโส่วไฉ่และเฉินต้าหลี่ ให้พวกเขาช่วยขุดรากบัวมาหนึ่งหาบพรุ่งนี้ และช่วยล้างบด

ไม่ว่าจะทำได้หรือไม่ ลองดูก่อน

ไม่รู้ว่ารากบัวหนึ่งหาบจะทำแป้งได้เท่าไหร่ ดูอัตราการอ