บทที่ 160 - แม่มีเมตตา ลูกจึงกตัญญู

หลินจือเซี่ยและจ้าวอวี้เจินสบตากัน แม่ลูกสองคนต่างมีรอยยิ้มในดวงตา

โชคดีที่ตอนพ่อกลับจากบ้านผู้ใหญ่บ้านได้พูดเรื่องนี้ และรีบไปเปลี่ยนชื่อในโฉนดบ้านเก่า ไม่งั้นคงถูกเฉิงซื่อกับหลินชุนซิ่งเล่นงานเข้าแล้ว

หลินจี้หมิงรู้ว่าเธอไม่มีโฉนด จึงทำเป็นไม่สนใจ

"ได้ แม่ไ

บทที่ 161 ลูกไม่พูดถึงความผิดของแม่

หลังจากจือเซี่ยล้างหน้าล้างตาเสร็จ ก็หยิบม้านั่งมานั่งใต้ชายคา เห็นฟ้าเริ่มมืดลง จึงจุดตะเกียงน้ำมันแขวนไว้ที่ประตูลาน

ผู้อาวุโสหลายคนจากตระกูลหลินทยอยมาถึง ผู้ใหญ่บ้านก็นั่งอยู่ในลานบ้านแล้ว กำลังดื่มชาและพูดคุยกับหลินจี้หมิง บรรยากาศดูกลมเกลียวดี

สองชั่วยามต

บทที่ 162 หักค่าเลี้ยงดู 14 ปี

"ผมไม่เคยปฏิเสธการเลี้ยงดูแม่"

หลินจี้หมิงเอ่ยขึ้น "เรื่องที่จ้าวอวี้เจินและลูกๆ ได้เซ็นหนังสือตัดญาติกับแม่ขอไว้ก่อน ในส่วนของผมเอง ในฐานะลูกชายของแม่ ผมควรทำหน้าที่เลี้ยงดูจริงๆ แต่..."

เขาหยุดชั่วครู่ แล้วมองไปที่เฉิงซื่อพูดต่อ

"เงื่อนไขคือ ท่านต้องปฏิบัติต่อผม