บทที่ 101 เฉิงซื่อโกรธจนล้มป่วย

ได้ยินถึงตรงนี้ จ้าวซื่อก็ยิ้ม

"ข้าเดาว่าเจ้าไม่ชอบนมแพะ"

ตอนหลินจือเซี่ยยังเล็ก เจ้าได้ยินว่านมแพะดี ก็ตัดสินใจเปลี่ยนนมของเจ้าเป็นนมแพะ ผลคือพอชงแล้วเจ้าไม่ยอมดื่มสักอึก ร้องไห้จนเกือบตาย สุดท้ายไม่มีทางเลือก ก็ต้องเปลี่ยนกลับเป็นนมวัว

ผลคือเด็กคนนี้โตมาแล้ว ก็ย

บทที่ 102 เจ้าคิดอย่างไร?

"ได้ พี่ชายคนที่สอง ไม่มีปัญหาอะไรเลย ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าใช่ไหม?"

หลินชุนซิ่งไม่เคยถูกปฏิบัติอย่างอยุติธรรมเช่นนี้มาก่อน

เจ้าทนไม่ได้และวิ่งร้องไห้ออกไป

หลี่ซื่อก็ไม่รู้ว่าทำไมชีวิตครอบครัวที่ดีๆ กลายเป็นแบบนี้ ทั้งที่เพิ่งได้รับเงินชดเชยสามสิบตำลึงจากทางการ ชีวิตควร

บทที่ 103 ไม่มีใครห้ามได้

หลินชุนซิ่งรู้สึกว่าบรรยากาศเงียบจนน่าขนลุก จึงอยากทำลายความอึดอัดตรงหน้า

"พี่ใหญ่ แม่ล้มป่วย พี่ไม่คิดจะไปเยี่ยมหรือ?"

หลินจี้หมิงหยุดมือ เงยหน้ามองเจ้า

"ป่วยได้อย่างไร?"

"หมอบอกว่าเก็บกดในใจ" หลินชุนซิ่งสีหน้าไม่พอใจ "ก็เพราะช่วงนี้ครอบครัวพี่ใหญ่ทำให้แม่โมโหตลอด เก็บไว