บทที่ 100 ทำไมที่บ้านเจ้าถึงอยากทำอะไรก็ทำได้?

หลี่ซื่อไม่ใช่คนขี้งก

แม้หลินจือเซี่ยจะปากคม แต่ก็เป็นเด็กที่รู้จักกาลเทศะ เรื่องวันนี้ ถึงหลินจือเซี่ยจะไม่พูดแบบเมื่อกี้ เจ้าก็รู้ว่าเป็นความคิดของลูกสาว

เด็กคนนี้ช่วงนี้อยากกินจัง

อีกอย่าง ช่วงนี้ได้ประโยชน์จากครอบครัวน้องสาว ชีวิตครอบครัวก็ดูมีอนา

บทที่ 101 เฉิงซื่อโกรธจนล้มป่วย

ได้ยินถึงตรงนี้ จ้าวซื่อก็ยิ้ม

"ข้าเดาว่าเจ้าไม่ชอบนมแพะ"

ตอนหลินจือเซี่ยยังเล็ก เจ้าได้ยินว่านมแพะดี ก็ตัดสินใจเปลี่ยนนมของเจ้าเป็นนมแพะ ผลคือพอชงแล้วเจ้าไม่ยอมดื่มสักอึก ร้องไห้จนเกือบตาย สุดท้ายไม่มีทางเลือก ก็ต้องเปลี่ยนกลับเป็นนมวัว

ผลคือเด็กคนนี้โตมาแล้ว ก็ย

บทที่ 102 เจ้าคิดอย่างไร?

"ได้ พี่ชายคนที่สอง ไม่มีปัญหาอะไรเลย ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าใช่ไหม?"

หลินชุนซิ่งไม่เคยถูกปฏิบัติอย่างอยุติธรรมเช่นนี้มาก่อน

เจ้าทนไม่ได้และวิ่งร้องไห้ออกไป

หลี่ซื่อก็ไม่รู้ว่าทำไมชีวิตครอบครัวที่ดีๆ กลายเป็นแบบนี้ ทั้งที่เพิ่งได้รับเงินชดเชยสามสิบตำลึงจากทางการ ชีวิตควร