บทที่13

สำหรับศัตรูหัวใจที่ยามนี้คล้ายจะมองดูสบายตาขึ้นมาบ้างแล้วคนนั้นก็ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยสักนิด ยังคงออกไปทำงานและกลับมาบ้านด้วยสีหน้าตายด้านตามปกติทุกๆ วัน

ซูเจี๋ยนก็ยังคงขลุกตัวอยู่ในบ้านต่อไป แทบกลายเป็นวิญญาณเฝ้าบ้านอยู่รอมร่อ

และในวันนี้ โทรศัพท์ของสาวน้อยซูเจี๋ยนก็ดังขึ้นเป็นคร

บทที่14

ตั้งแต่แรกเหยียนจื่อเวยคนนี้ก็เป็นเพื่อนร่วมห้องตอนเรียนมัธยมปลายของสาวน้อยซูเจี๋ยน แล้วก็ได้กลายเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่นั้นมา

พอถึงตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ซูเจี๋ยนซึ่งมีผลการเรียนดีเยี่ยมก็ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยA ส่วนเหยียนจื่อเวยที่ตั้งใจทำตามฝันของตัวเองก็ได้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยน

บทที่15

มองเห็นอันอี่เจ๋อที่อยู่ตรงหน้าประตู ซูเจี๋ยนก็รู้สึกคับแค้นใจมาก: อันอี่เจ๋อ นายนี่มันมารร้ายศัตรูหัวใจของฉันจริงๆ! พอฉันได้มีโอกาสอยู่กับผู้หญิงสวยๆ ให้ชุ่มฉ่ำหัวใจทีไร นายมันเป็นต้องมาทำลายซะทุกครั้ง!

อันอี่เจ๋อเห็นซูเจี๋ยนถลึงตามองมาที่เขาอย่างเป็นเดือดเป็นแค้นโดยไร้ต้นสายปลายเหตุแล้ว