บทที่12

หลังจากกลับถึงบ้านแล้ว ต่างฝ่ายต่างก็แยกย้ายกันเข้าห้องของตัวเอง

ซูเจี๋ยนอาบน้ำอย่างยากลำบาก จากนั้นก็สวมเสื้อยืดตัวยาวแทนชุดนอนเช่นเคย แล้วจึงทรุดกายนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ เริ่มเล่นเกมอย่างมีความสุข

เล่นไปได้ครึ่งทาง ก็ลุกขึ้นคิดจะไปหาน้ำมาดื่มสักหน่อย แล้วสายตาก็ไพล่ไปมองเก้าอี้ตัวสีขาวส

บทที่13

สำหรับศัตรูหัวใจที่ยามนี้คล้ายจะมองดูสบายตาขึ้นมาบ้างแล้วคนนั้นก็ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยสักนิด ยังคงออกไปทำงานและกลับมาบ้านด้วยสีหน้าตายด้านตามปกติทุกๆ วัน

ซูเจี๋ยนก็ยังคงขลุกตัวอยู่ในบ้านต่อไป แทบกลายเป็นวิญญาณเฝ้าบ้านอยู่รอมร่อ

และในวันนี้ โทรศัพท์ของสาวน้อยซูเจี๋ยนก็ดังขึ้นเป็นคร

บทที่14

ตั้งแต่แรกเหยียนจื่อเวยคนนี้ก็เป็นเพื่อนร่วมห้องตอนเรียนมัธยมปลายของสาวน้อยซูเจี๋ยน แล้วก็ได้กลายเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่นั้นมา

พอถึงตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ซูเจี๋ยนซึ่งมีผลการเรียนดีเยี่ยมก็ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยA ส่วนเหยียนจื่อเวยที่ตั้งใจทำตามฝันของตัวเองก็ได้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยน