บทที่ 92 ปราสาทเพชรที่ไม่มีขาย

“ห้ะ!” หลี่ซูเจ๋ทำตาโต “แกยังมีน้องชายเหรอ แล้วอายุเท่าไรล่ะ”

“อายุน้อยกว่าฉันไม่กี่ปี ยังเรียนหนังสืออยู่ หน้าตาดีอยู่นะ” ถังซินพูด “ฉันรู้สึกว่าเขาก็ควรจะหาแฟนสักคนได้แล้ว พวกแกแอดวีแชทไปลองคุยๆกันดูสิ”

ที่สำคัญคือเมื่อก่อนตอนฟังกวนชิงเฟิงบอกว่าโรงเรีย

บทที่ 93 พวกคุณคิดจะแตะต้องคนของฉันได้ตามอำเภอใจงั้นเหรอ

��าไปในห้องของถังซิน

ถังซินพยายามเบี้ยงความสนใจของตัวเองไปจากปราสาทที่ระยิบระยับนั่น แต่ว่าหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้ว สายตาก็ถูกดึงดูดให้มองอีกแล้ว อีกทั้งยังอยากที่จะเดินเข้าไปใช้มือลูบๆคลำๆ

ก็แค่ปราสาทเพชรหลังนึงไม่ใช่หรอ ก็ไม่ใช่

บทที่ 94 ถึงรู้ว่าเป็นถ้ำเสือแต่ก็ต้องเข้า

หนึ่งในตำรวจสองนายก็ยังไม่ไม่มีทีท่าว่าจะยอม กำลังที่จะพูดก็โดนกาวเหม่ยซีชิงพูดดักไว้ก่อน: “ถ้าพวกคุณจะพาตัวคุณถังไปสอบสวนก็ได้นะคะ แต่ว่าพวกคุณก็ต้องอธิบายให้ทางบริษัทและพวกเราเข้าใจอย่างละเอียดด้วยค่ะ”

“ถ้าคุณถังถูกนำไป หุ้นของบริษัทก็จะเกิดการผั