บทที่ 546

คือคุณนายลู่ของผม

ลู่เหวินซูพูดแบบนี้ หลี่ซูเจ๋ก็ไม่ขัดอะไร ถูกเขาประคองขึ้นไปด้านบน

ผู้จัดการร้านพาทั้งสองเข้ามาที่ห้อง

ในตู้มีชุดแต่งงานแพรวพราวหลายชุด แต่ว่าหลี่ซูเจ๋มองไม่เห็นเลยคิดว่าอยู่ร้านเสื้อผ้า

“มา สาวสวยชี้ๆเอาเลย”ลู่เหวินซูจูงมือหลี่ซูเจ๋แล้วพูดเบาๆที่ข้

บทที่ 547

เขาทำบาปเกินไป

หลังจากทานข้าวเสร็จหล่อนก็กลับไปที่ห้อง ไม่เห็นลู่เหวินซูเข้ามาสักพักนึงแล้ว

มีคนใช้เข้ามาพูดว่า：“คุณลู่ยังยุ่งอยู่ที่ห้องทำงาน ให้ฉันมาถามคุณนายว่าจะอาบน้ำไหมคะ？”

หลี่ซูเจ๋ปฏิเสธไป“ฉันรู้แล้วว่าในห้องน้ำมีอะไรบ้าง เดี๋ยวฉันไปอาบเอง”

“ค่ะ”

ไม่มีโ

บทที่ 548

แต่คุณหลอกฉันมาตลอด

ลู่เหวินซูล้มเลิกความคิดที่จะกลับไปบริษัท เอาอำนาจทั้งหมดให้รองประธาน ถ้ามีเรื่องด่วนอะไรค่อยแจ้งเขา

เขาถามหลี่ซูเจ๋ว่าอยากวาดรูปหรือไม่จะได้ให้คนใช้ไปซื้อพวกสีมา แล้วจะได้เอาขาตั้งวาดรูปไปวางไว้ในสวน ตากแดดไป วาดรูปไปเป็นเพื่อนหล่อน

ถ้าหลี่ซูเจ๋ไม่อยาก