บทที่ 555 ไม่เอายา ฉันไม่ได้กินมากเกินไป

ถังซินก็คิดอะไรออก มือสั่น ปลายองุ่นเขียวก็หล่นลงที่พื้น

หล่อนมองไปที่มู่เฉินหย่วนและพยายามอ้าปากพูด：“คุณว่า ใช่จี้เจียจื้อหาหล่อนเจอหรือเปล่า？จี้เจียจื้อรู้ว่าสาวสวยกับฉันเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ก็เลย……”

“ถังซิน คุณคิดมากไปแล้ว”มู่เฉินหย่วนก้มลง

บทที่ 556 ฉันเลี้ยงหมาไม่เป็น

เห็นน้ำเสียงถังซินหนักแน่น เด็ดขาดขนาดนี้ ใจของมู่เฉินหย่วนก็เหมือนถูกรัดแน่นๆ ยากที่จะรับได้

เขาไม่ปล่อยไป ถังซินก็ข้ามที่โต๊ะน้ำชาแล้วออกไปทางโซฟา

ตอนที่ถังซินเปลี่ยนรองเท้าที่ทางเข้า อัลเซเซียนก็เข้ามาเอาหัวถูไถที่ขาหล่อนแล้วก็ส่ายหาง

“ว่างฝู

บทที่ 557 ลุงสอง เสือหมายถึงอะไรเหรอ

ถังซินรู้ว่าช่วงนี้เจ้าเด็กนี่ไปไกลสุดก็แค่วิ่งเล่นอยู่ในหมู่บ้าน ไม่ได้ออกไปไหนก็น่าจะอุดอู้สุดๆก็ยิ้มให้“โอเค วันนี้เราออกไปเดินเล่นกัน”

“เย้！”ฉางผิงร้องดีใจออกมา เข้าห้องนอนไปอาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดที่สะอาดๆ

ถังซินกลัวว่าร้านจะไม่ให้พาหมาเข้าไปก็เ