บทที่ 542

บทที่542 นายกลับไปคุยกลับหล่อนดีๆ

เขากลัวว่าลู่เหวินซูจะลงมือจัดการเลยถอยหลังไปให้ห่างพอดีๆ

ลู่เหวินซูพูดอย่างไม่พอใจ“อย่าพูดอะไรเพ้อเจ้อ พูดเรื่องสำคัญๆหน่อย！”

จ๋องซึงชูมือขึ้นอย่างจำนนรีบพูดว่า：“เรื่องสำคัญคือวันที่สองที่ฉันกลับประเทศหล่อนโทรมาหา ขอร้องให้ฉันช่วยหาคนสองคน

บทที่ 543

ชีวิตฉิบหายเกินไป

มีความลับอย่างอื่น？

แต่หลี่ซูเจ๋เป็นคนเอาลูกออกและยังบอกเขาด้วยตัวเองด้วย จะมีความลับอะไรได้？

ลู่เหวินซูคิดไปก็วิเคราะห์คำพูดของจ๋องซึงไปแล้วก็คิดว่าจ๋องซึงพูดถูก ถ้าหลี่ซูเจ๋ไม่ต้องการลูกจริงๆก็ไปเอาออกที่ต่างประเทศได้แล้ว

ภาพในความคิดของลู่เหวินซู

บทที่ 544

ที่แท้ลูกก็ทำให้เขาเซอร์ไพร์ส

สักพักนึงลู่เหวินซูก็ระงับความโกรธไว้ ตักซุปไก่ดำมาถ้วยนึงแล้วค่อยๆป้อนหล่อน

น่าจะไม่มีอะไรที่อ้วกออกมาได้ อีกอย่างน้ำมันของซุปนี่ก็ไม่มาก หลี่ซูเจ๋กินเข้าไปก็ไม่อ้วกออกมาเลย สีหน้าของลู่เหวินซูก็ดีขึ้น

ทานเสร็จ ลู่เหวินซูก็จูงหลี่ซูเจ๋ขึ้นไป