บทที่ 55 กลับบ้าน

หลังจากมู่เฉินหย่วนลากจู่ซือซือออกไป ถังซินก็ยกมือขึ้นทาบอกอย่างโล่งใจ

โชคดีที่เขาไป มันน่าอายที่จะอยู่ด้วยกันอีกครั้ง

ห้องอาหารของโรงแรมมีอาหารหลากหลาย พ่อครัวทุกคนล้วนมีชื่อเสียงและทำอาหารได้อร่อยมาก ถังซินคิดว่าต้องรอให้ผู้ช่วยจางมาจ่ายค่าอาหาร เธอจึงโทรหาหลี่ซูเจ

บทที่ 56 เกิดอะไรขึ้นกับหัวหน้า

ซ่งเวยเป็นคนหน้าหนามาก เธอทำเป็นพูดติดตลกว่า "โธ่เอ๊ย ฉันก็แค่ล้อคุณเล่นเท่านั้นเอง"

"งั้นเหรอ แต่ฉันไม่อยากคุยกับคุณแล้ว"ถังซินลุกขึ้นจากเก้าอี้ของเธอแล้วพูดเบาๆว่า "ให้คุณหนูสี่มู่หาคนอื่นเถอะ ฉันคงไม่สามารถช่วยเธอได้"

แม้ว่าข้อตกลงระหว่างเธอกับมู่เฉิ

บทที่ 57 หายตัวไป

การประชุมสิ้นสุดลงในครึ่งชั่วโมง

ถังซินนั่งฟังเงียบๆตั้งแต่ต้นจนจบ โดยไม่ได้พูดหรือแสดงความคิดเห็นใดๆ แต่เมื่อเธอกำลังจะออกไป เจียงจิ้งกลับตะโกนเรียกเธอเอาไว้

"ถังซิน ถ้าไม่มีอะไรก็ไม่ต้องออกไปข้างนอกบ่อยนักนะ" เจียงจิ้งเท้าสะเอวมองอย่างไม่พอใจ "บริษัทมู่ซื่อจ้างคุณม