บทที่ 54 ขอโทษอย่างจริงใจ

มู่เฉินหย่วนค่อยๆเหลือบมองไปที่ถังซิน

สองสามวินาทีต่อมา ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจบางสิ่ง ดวงตาของเขามืดลง

“รบกวนคุณแล้ว คุณออกไปก่อนเถอะ”

“ได้ค่ะ” ถังซินก้มศีรษะไว้จนกระทั่งเธอเดินออกไป เมื่อปิดประตูห้องประชุมแล้วเธอก็เอนกายพิงประตูเบา ๆ ถอนหายใจออกมาอย่า

บทที่ 55 กลับบ้าน

หลังจากมู่เฉินหย่วนลากจู่ซือซือออกไป ถังซินก็ยกมือขึ้นทาบอกอย่างโล่งใจ

โชคดีที่เขาไป มันน่าอายที่จะอยู่ด้วยกันอีกครั้ง

ห้องอาหารของโรงแรมมีอาหารหลากหลาย พ่อครัวทุกคนล้วนมีชื่อเสียงและทำอาหารได้อร่อยมาก ถังซินคิดว่าต้องรอให้ผู้ช่วยจางมาจ่ายค่าอาหาร เธอจึงโทรหาหลี่ซูเจ

บทที่ 56 เกิดอะไรขึ้นกับหัวหน้า

ซ่งเวยเป็นคนหน้าหนามาก เธอทำเป็นพูดติดตลกว่า "โธ่เอ๊ย ฉันก็แค่ล้อคุณเล่นเท่านั้นเอง"

"งั้นเหรอ แต่ฉันไม่อยากคุยกับคุณแล้ว"ถังซินลุกขึ้นจากเก้าอี้ของเธอแล้วพูดเบาๆว่า "ให้คุณหนูสี่มู่หาคนอื่นเถอะ ฉันคงไม่สามารถช่วยเธอได้"

แม้ว่าข้อตกลงระหว่างเธอกับมู่เฉิ