บทที่ 505 แบบนี้ถึงจะเป็นชีวิตที่ฉันปรารถนา

“ครับ ครับ ผมไม่พูดแล้ว” โดนผู้หญิงดุไปรอบหนึ่ง หลินเฉิงจี๋ไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก

เมื่อลิฟต์ลงมาถึงชั้นหนึ่ง หลินเฉิงจี๋จูงมือถังซินเดินออกมา

ด้านนอกลิฟต์มีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่พอดี เหมือนว่าจะขึ้นลิฟต์ ร่างสูง แต่หน้าตาธรรมดา หางตามีตีนตาเล็กน

บทที่ 506 แหวนเพชรสีชมพูวงนี้ คุณแน่ใจว่าคุณไม่ต้องการ

ผู้ชายตอบกลับอย่างเย็นขา “ไม่ต้องแล้ว พวกคุณขายออกไปเถอะ”

ผู้จัดการร้านตกใจแน่นิ่ง คิดว่าตัวเองฟังผิด “ท่านประธานมู่ แหวนเพชรสีชมพูวงนี้คุณแน่ใจว่าคุณไม่ต้อง？”

“แน่ใจ ยังมีอะไรอีกไหม？”

“ค่ะ” ผู้จัดการร้านได้ยินน้ำเสียงของผู้

บทที่ 507 นายกล้าดุฉัน

จู่ซือซือนอนบนโซฟาเลื่อนช่องทีวีไปมาด้วยความเบื่อไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี เดินเข้าไปดูในครัวเป็นระยะๆ

ไอ้วิปวิตคนนี้ทำอาหารดูเป็นมืออาชีพ

ประมาณครึ่งชั่วโมงผ่านไป อาสุ่ยยกจานอาหารมาที่โต๊ะอาหาร “คุณหนูจู่ ทานอาหารได้แล้วครับ”

จู่ซือซือรีบลุกจากโซฟา เดินไปโต๊ะอา