บทที่ 504 เธอเป็นของเขาแล้ว แค่นี้ก็พอแล้ว

“บ้านของฉันไม่เหมือนกัน คุณอย่างคิดมากอีกเลย！”

“แบบนั้นไม่ได้” หลินเฉิงจี๋เอ่ยขึ้น “ผมส่งรายการใบหนึ่ง ให้จงเซิงไปซื้อที่ห้างแล้ว คาดว่าอีกครู่หนึ่งน่าจะกลับมา ผมกลัวว่าแม่ของคุณจะมองผมไม่ดี ไม่ให้คุณแต่งงานกับผม”

“ฮื้อ คุณเนี่ยน่ะ......” ถัง

บทที่ 505 แบบนี้ถึงจะเป็นชีวิตที่ฉันปรารถนา

“ครับ ครับ ผมไม่พูดแล้ว” โดนผู้หญิงดุไปรอบหนึ่ง หลินเฉิงจี๋ไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก

เมื่อลิฟต์ลงมาถึงชั้นหนึ่ง หลินเฉิงจี๋จูงมือถังซินเดินออกมา

ด้านนอกลิฟต์มีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่พอดี เหมือนว่าจะขึ้นลิฟต์ ร่างสูง แต่หน้าตาธรรมดา หางตามีตีนตาเล็กน

บทที่ 506 แหวนเพชรสีชมพูวงนี้ คุณแน่ใจว่าคุณไม่ต้องการ

ผู้ชายตอบกลับอย่างเย็นขา “ไม่ต้องแล้ว พวกคุณขายออกไปเถอะ”

ผู้จัดการร้านตกใจแน่นิ่ง คิดว่าตัวเองฟังผิด “ท่านประธานมู่ แหวนเพชรสีชมพูวงนี้คุณแน่ใจว่าคุณไม่ต้อง？”

“แน่ใจ ยังมีอะไรอีกไหม？”

“ค่ะ” ผู้จัดการร้านได้ยินน้ำเสียงของผู้