บทที่497 ทารกเสียในท้อง

มู่เฉินหย่วนพูดอย่างไม่พอใจ：“แกทำอะไรอีก？ฝนตกหนักขนาดนี้จะให้คนจูงไปวิ่งเล่น？”

เยอรมันเชเพิร์ดเห็นเขานิ่งก็วิ่งมางับกางเกงเขา

พาเขาไปที่หน้าประตู

“……”

ไอ้หมานี่นับวันยิ่งกล้า！

มู่เฉินหย่วนอดทนไว้ไปตามเยอรมันเชเพิร์ด

เขานึกว่าเยอรมันเชเพิ

บทที่498 นายปากมากจริงๆ

จงเซิงพูดเสียงทุ้มเตือน：“คุณชาย เมื่อกี้คุณหมอพูดแล้ว เด็กน่าจะ——”

“ก็แค่โอกาสรอดน้อย แต่ยังไม่ตาย！”หลินเฉิงจี๋ตัดบทเขา หลับตาลง“สภาพร่างกายผมเป็นไงผมรู้ดี อยู่ได้ไม่นานและก็……ไม่มีลูก”

“ผมไม่อยากให้หล่อนอยู่กับผมแล้วต้องมาโดดเดี่ยวเดียวดายไม่มีที่พึ่ง ผมจะจ่าย

บทที่499 อย่าบอก

เงียบไปแป๊ปนึงเย่นจิ่งเหนียนก็พูดช้าๆ“รอนายมีแฟนเมื่อไหร่ นายก็จะเข้าใจ แต่ฉันว่า คนถือศีลแบบนาย ถ้าฉันแต่งงานแล้วก็ไม่แน่ว่านายจะหาได้”

“……”

ฉีดยาเสร็จถังซินก็เก็บของ เตรียมตัวออกไป

หล่อนพูดกับหลินเฉิงจี๋：“ขาของคุณยังไม่กลับมาดีเลย พักต่ออีกเถอะ สินค้าใหม่ของบร