บทที่ 483 สายไปที่จะหลบซ่อน

เสี้ยงหวั่นฉิงก้าวเท้าเดินอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ออกจากห้องกักกัน

จงอี้มองไปตามทางเดินจนอ้าปากค้าง : “คุณถัง คุณนี่สุดยอดจริง! คุณดูคุณเสี้ยงโกรธจนหน้าดำหน้าแดงเหมือนตับหมู!”

ถังซินพูดอย่างเยือกเย็น : “ใครให้เธอปากเสีย มากวนประสาทฉัน เล่นกับใครไม่เล่น!”

บทที่ 484 คิดไม่ถึงว่าปัญหาจะเป็นเธอที่ทำออกมา

“ไม่เป็นไรครับ จะให้พูดอีกทีผมก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้ คุณถัง งั้นผมไปก่อนนะครับ”

“ค่ะ บายๆ”

รอหลังจากที่จงอี้ไปโบกรถแท็กซี่ที่ข้างทางได้แล้ว ถังซินถึงได้ขึ้นไปบนรถของผู้ช่วย

ถังซินเปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือไปด้วย ถามผู้ช่วยที่เพิ่งจะขึ

บทที่ 485 หากเกิดเรื่องจริงๆ ฉันแบกรับเอาไว้เอง

พอถังซินได้ฟังก็รู้เลยว่ามีคนคอยขัดขา แอบใช้กลอุบายไม่ให้เสิ่นสวีนกลับมาจริงๆ

ไม่ให้เสิ่นสวีนเบิกความให้กับเธอจริงๆ

คิดเชื่อมโยงไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่ห้องคุมตัวในก่อนหน้านี้ ถังซินก็สามารถเดาออกได้ถึงตัวคนร้ายที่อยู่หลังม่าน “อื้มฉันร