บทที่ 462 เขารู้ว่าเธอท้องอยู่แล้ว

เธอเปิดตาเบาๆ มองไปทางเสียงก็พบว่ามีคนเคาะประตูห้องนอนอยู่

ที่อุดหูไม่รู้ว่าหลุดไปตอนไหน ดังนั้นจึงได้ยินมันชัดเจน

“ ใครคะ ” ถังซินตะโกนถามและก็ลงจากเตียงใส่รองเท้าไปด้วย

เธอเหมือนจะคิดอะไรออก มองอีกฝั่งของเตียง ว่างเปล่า ก็ไม่รู้ว่ามู่เฉินหย่

บทที่ 463 ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ด้วย

หลังจากหลินเฉิงจี๋พูดเสร็จ อีกฝั่งก็ไม่ได้พูดอะไรอยู่นาน

เขากลั้นลมหายใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกเสียใจที่ทำแบบนี้ กลัวว่าถังซินจะรู้สึกเสียใจมากยิ่งขึ้น

อยากจะพูดต่อ แต่กลับได้ยินเสียงสะอื้นดังเข้ามา

“ ทำไมเขารู้แล้วไม่ถามฉัน..... ” ถังซินร้องไห้ “

บทที่ 464 เธอกลัวว่ามู่เฉินหย่วนจะมาหาตัวเอง

เขารู้ว่าถังซินกลับมาโฮมสเตย์นานแล้ว เพียงแค่สถานการณ์ยังไม่ค่อยดี อยากขึ้นไปดูแต่ก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายกับเธอยังไง จึงไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมเว่ยเว่ย

มู่เฉินหย่วนถามทางพยาบาลถึงห้องผู้ป่วยเว่ยเว่ย ถือกระเช้าไปเยี่ยม

จากไกลๆก็ได้ยินเสียงร้องไห้